Εδώ κι ενάμιση χρόνο – από τότε που αρχίσαμε να υποψιαζόμαστε πόσο θα αλλάξει τη ζωή μας αυτή η οικονομική κρίση...
η κοινωνία βράζει με τη φοροδιαφυγή. Παραμένει σταθερά ένα από τα θέματα όπου οι πάντες συμφωνούν, σε όλες τις παρέες. Έχω δει ακόμη και ανθρώπους που δηλώνουν ευθαρσώς ότι οι ίδιοι έχουν κρύψει κατά καιρούς εισοδήματα, να διακηρύσσουν ότι “πάντως, δεν είναι κατάσταση αυτή”. Οι ξένοι επιτηρητές μας, που δε μπορούν να χωνέψουν με τίποτα τις απίστευτες συνήθειές μας, το έβαλαν από πολύ νωρίς στην ατζέντα τους και ζητούσαν επιμόνως να κάνει κάτι γι αυτό η κυβέρνηση. Τότε και η κυβέρνηση το υιοθέτησε. Αν ανατρέξετε στο πρόσφατο παρελθόν, θα βρείτε αμέτρητες υποσχέσεις για “πάταξη του νοσηρού φαινομένου της φοροδιαφυγής, που συνιστά αντικοινωνική συμπεριφορά”, από τους Γ.Παπανδρέου – Γ.Παπακωνσταντίνου και εσχάτως από τον Ευ.Βενιζέλο. Ακόμη και ο Ντομινίκ Στρος Καν πρόλαβε να κάνει σχετικές παρατηρήσεις απευθυνόμενος στον προηγούμενο υπουργό Οικονομικών, λίγο πριν παραιτηθεί από το ΔΝΤ λόγω καμαριέρας. Το σχολίαζα τότε, εδώ στην aixmi…
Πριν από μερικές ημέρες το υπουργείο Οικονομικών – με υπουργό τον Ευ.Βενιζέλο, πλέον – ανακοίνωσε ότι όποιος οφείλει στην εφορία ποσό άνω των 5.000 ευρώ, στο εξής θα παραπέμπεται στο αυτόφωρο. Η προσωπική μου αντίδραση, ήταν κάτι σαν “αμήν, Παναγία μου”. Ωστόσο, ένα από τα χαρακτηριστικά του νεο-Έλληνα, είναι ότι “δεν τον πιάνεις πουθενά”. Σε πρώτο χρόνο μπορεί να μην εκδηλώθηκαν αντιδράσεις, όμως τώρα που πλησιάζουμε στην 1η Αυγούστου (οπότε θα εφαρμοστεί το νέο μέτρο) βρέθηκαν βουλευτές και αρθρογράφοι που διατυπώνουν ενστάσεις. Το μέτρο, λένε, στρέφεται κατά των μικρο-οφειλετών, ενώ έπρεπε να πιάσουμε τους μεγαλο-καρχαρίες. Τί δηλαδή, θα στέλνουν στη φυλακή όποιον χρωστά πέντε χιλιάρικα;
Και εγώ αρχίζω να πιστεύω ακράδαντα, πλέον, ότι δεν υπάρχει καμία σωτηρία για αυτή τη χώρα. Τί έρχεται και σου λέει ουσιαστικά το υπουργείο Οικονομικών; Κοίταξε, το καταλαβαίνουμε αν χρωστάς μερικά στην εφορία, αλλά πλήρωσε μερικά και για τα υπόλοιπα – κάτω από τα πέντε χιλιάρικα – εμείς θα κρατήσουμε “βερεσέ”. Κι αν χρωστάς πολλά, τότε κοίταξε να κάνεις ένα διακανονισμό. Αλλά δε μπορούμε να τα αφήσουμε όλα “χύμα”, όπως στο παρελθόν, όπου πλήρωναν μόνο οι ρομαντικοί και οι αφελείς…
Το σκεπτικό του νέου μέτρου είναι απλό: να πιάσουμε το μεγαλύτερο κομμάτι των οφειλετών, που καλώς ή κακώς είναι οι μικρο-οφειλέτες, ώστε να τους αναγκάσουμε να αλλάξουν συνήθειες. Το μέτρο φυσικά αναφέρεται και σε εκείνους που θα χρωστούν πολύ περισσότερα. Για εκείνους, ωστόσο, υπάρχει επιπλέον ο διακανονισμός, αλλά και άλλοι τρόποι να τους κυνηγήσουν – εφόσον το θέλουν και το πάρουν στα σοβαρά. Από όσο γνωρίζω, σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου ισχύουν ανάλογες, αυστηρότατες ποινές για τους φοροφυγάδες. Tί φανταζόμασταν, ότι εκεί τους κάνουν μόνο αυστηρές παρατηρήσεις; Και για να μην μακρυγορούμε: Ή θα ισχύσουν, επιτέλους, αυστηροί νόμοι για τους φοροφυγάδες, ή θα το διαλύσουμε το μαγαζί. Γιατί όσο η φορολογική βάση δεν διευρύνεται, τόσο περισσότερα πρέπει να μαζέψουν από εμάς τους υπόλοιπους. Και από εμάς, αν μας κρεμάσουν από τα παπούτσια, θα μαζέψουν μόνο κέρματα…
Αναρωτιέμαι, λοιπόν, τί έχουν να αντιπροτείνουν οι βουλευτές – και μάλιστα του κυβερνώντος κόμματος – που ανακάλυψαν ότι το μέτρο είναι υπερβολικά αυστηρό;
Να ανέβει, ας πούμε το ποσό από τα πέντε στα πενήντα χιλιάρικα; Να εξακολουθήσουμε να ανεχόμαστε όσους δεν πληρώνουν και να πληρώνουν μόνο οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι φιλότιμοι-ρομαντικοί-αφελείς; Δηλαδή, να διαιωνίζεται η κατάσταση που εξοργίζει όλους εμάς και βολεύει όλους τους πονηρούς.
Ας με συγχωρήσουν, αλλά εγώ δεν θα πάρω. Αν είναι να κοροϊδεύμαστε μεταξύ μας, ανακαλύπτοντας κάθε φορά τρόπο για να μην αλλάξουμε τα πράγματα, ας βγουν να το δηλώσουν ευθαρσώς για να το ξέρουμε. Να βρουν κι ένα ωραίο σύνθημα.
Πώς έλεγαν οι αναρχικοί, “λευτεριά στους συντρόφους μας”;
Εγώ τους προτείνω το “Λευτεριά στον φοροφυγά”.
