`

Έχω ένα φίλο απ' το στρατό που έχει μια βέσπα #2.

Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς μου έχει ζητηθεί;
Μωρέ καλά, όλα τα κοινωνικά μου καθήκοντα. Για τ’άλλα λέω ‘γω! Πρέπει να μοιράσω κάτι; Να μοιραστώ μαζί σας κάτι που θα μείνει στους αιώνες;


Δεν μ αρέσει η ιδέα, αυτή! Θυμίζει προπόνηση ή ακόμα καλύτερα προετοιμασία για την παρουσίαση αυτού του κάτι! Δε μου αρέσει αυτή η ιδέα κυρίως γιατί δε μπορώ να τη στριμώξω στη ζωή μου!
Άσε που η ζωή μου, με κουράζει υπερβολικά, όταν θεωρώ ότι είναι φτιαγμένη για ένα απώτερο σκοπό!
Μ’ αρέσει μόνο όταν ανεβάζει θερμοκρασία, βρίσκεται κατάχαμα, μ ένα σομπρέρο και λαγοκοιμάται...
Μ’ αρέσει επίσης όταν δεν συμφωνούν μαζί της οι τρελοί επικριτές της...χαχα

Τούτες τις μέρες που τραγουδά και ο Ξυλούρης! Τούτες τις μέρες πολλά συμβαίνουν και προσπαθώ να απέχω! Όχι γιατί δεν μετράει ο αγώνας μου, αλλά γιατί δεν έχω χρόνο! Α...και δε φοβάμαι τις επιπτώσεις! Ειλικρινά είμαι τόσο αφοσιωμένος στην οικογένειά μου και στη δουλειά μου που δεν νομίζω να με αγγίξουν! Θα μου πεις...με αυτό το πλευρό να κοιμάσαι!
...Ποιός θέλει απο το χειμώνα που μας έρχεται να ξεκινήσει μαθήματα πιάνου;; Εγώ, εγώ, κυρία!
Με ενοχλεί αυτό το «στον κόσμο μου», σας το χω ξαναπει! Όταν είμαι στο κόσμο μου όμως δεν είμαι στεναχωρημένος! Για παράδειγμα: έχω φτιάξει πάνω απο 20 φορές ψωμί με προζύμι και έχουν αποτύχει και οι 20!...δε βάζω μαγιά...πάω να φτιάξω αυτό που έφτιαχνε η γιαγιά μου, που άφηνε το αλεύρι με το νερό να αναπτύξει τους δικούς του μύκητες! Εκεί .. κόλημα! Μυρίζει ξυνίλα άπειρες φορές η κουζίνα μας, όχι ότι δε θέλω να έρθετε σπίτι μου, μα κι οταν έρχεστε δεν ξεκουμπίζεστε...! Έχει πάει 12, είναι καθημερινή, αύριο δουλεύω κι εγώ και η missus.. και το παιδάκι σε λίγο θα ξυπνήσει για το βραδινό «μπούκωμα»...Ε μην περιμένεις να σου βγάλω και καρπούζι! ...και μετά τι; ...θα αρχίσουμε τη συζήτηση για το αν τα βιολογικά είναι νοστιμότερα;; Σας παρακαλώ, όταν η γλυκιά μου χασμουριέται «μες στα μούτρα σας» δεν σημαίνει ότι δεν το ελέγχει...ή ότι είναι αγενής, σημαίνει ότι κοιμάται όρθια....

Καλά, να σας είχα μαζί μου σε μια από τις συναυλίες του Θανάση Παπακωνσταντίνου ... τον πρώτο καιρό...Ή μπορεί και να σας είχα μαζί μου και να μην σας ήξερα! Δηλαδή πως είναι δυνατόν να γράφει κάποιος κάτι τόσο «απαίσιο» όπως τον «κακό τον Λύκο» και όποτε το ακούω να λιώνω;... Πως γίνεται να γράφει τους πρώτους στίχους από τον «Τειρεσία»....και να αναταράζει το «είναι» μου...Οι εικόνες που περιγράφει θυμίζουν ...καλά, δεν θέλω να πιάσω τους παλιούς... αλλά όταν τραγουδάει ο Μπηθικώτσης, Ρίτσο και ακούω «σαν τρυφερούλι ελάφι» πείτε μου ποιος;;; Αυτή τη στιγμή ποιός δεν φέρνει στο μυαλό του, τα δυο ελαφίσια ματάκια;;; ...Πως γίνεται και το μυαλό μας, κρατά εικόνες... ήχους! Και μυρωδιές βέβαια...άμα σας προέτρεπα να κλείσετε τα μάτια σας για μια στιγμή και να φέρετε στο μυαλό σας μια από τις τάξεις του δημοτικού...άμα σας έλεγα ότι στέκεστε μπροστά στον πράσινο πίνακα...ε; δε σας μυρίζει η κιμωλία...; Πως γίνεται αυτό το memory recall? «Ο μινώταυρος αντικατοπτρίζει τις δυνατές και άγριες φοβίες σου, τον suppressed inner self ...ο λαβύρινθος το μυαλό σου, παλιές αναμνήσεις από τότε που ήσουν στο κόλπο της μητέρα σου και το νήμα της Αριάδνης ο δρόμος για να βρεις τον πραγματικό σου εαυτό....;» Αυτά διαβάζουν και μας πήζουν στη βλακεία;! Ναι, δεν διαφωνώ, ωραία ιδέα ... αλλά δεν θα ‘ταν καλλίτερα, ο μινώταυρος να συμβολίζει την αγελάδα που γελάει, ο λαβύρινθος το pacman και η Αριάδνη με το «οδοντικό» της νήμα....μια γκομενίτσα με αστραφτερό χαμόγελο; Δηλαδή όσο διαβάζω περισσότερο, τόσο θα το χάνω...μάλλον τόσο θα το χάβω...δηλαδή παίζοντας pacman στην ουσία ψάχνω να βρω το κόλπο της μαμάς μου; Για αυτό μου αγρίευε και μου ‘λεγε ... «Δεν έχω άλλα λεφτά! Ηλεκτρονικά, ηλεκτρονικά! Όλο στα ούφα πας ....»


Σαν τρυφερούλι ελάφι..α θυμήθηκα!! Σας έλεγα για το ΠΑ.ΣΟ.Κ.!! Δεν θυμάμαι ποτέ να έχω ηρεμήσει με αυτή την προπόνηση που σας λέω! Νιώθω ώρες ώρες ότι η ζωή μου με πάει στη διαρκή προπόνηση και προετοιμασία για ...κάτι...! Δηλαδή κάνε δίαιτα - για ποιόν λόγο; Για να πετύχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα! Τέλειωσε το σχολείο/πανεπιστήμιο - για ποιο λόγο; Για να πετύχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα! Δηλαδή, δεν θα σας κουράσω και δε νομίζω να το νιώθω αυτό χωρίς λόγο! Όλοι γύρω μου χαίρονται με το επιθυμητό αποτέλεσμα και με τα παραδείγματα… Δες αυτόν τι κατάφερε στη ζωή του... δες αυτόν πως κατάντησε... αν δε φερθείς έξυπνα θα το χάσεις το παιχνίδι… γενικούρες ε; Πάντως εκεί που πάντα συνειδητοποιούσα ότι ξεκινά η προπόνηση, το ‘παιρνα χαμπάρι, κατέβαζα το καπέλο και έριχνα τους ρυθμούς μου... Έχω χάσει άπειρες φορές στη ζωή μου τα βραβεία, τα πρωτεία αλλά πορεύτηκα!... άλλοτε πωρώθηκα αλλά σας μιλάω σοβαρά... απορώ πως δεν με φωνάζουν Μεξικανό! Μιλάμε με προσπερνάνε πολλές στιγμές σα μύγες από μπροστά μου και εγώ ούτε που σηκώνω το χέρι να τις διώξω.. .αλλά εννοείτε ότι της ζυγίζω στο λεπτό να δω αν αξίζουν... Τώρα που έχω φέρει στο μυαλό μου τον μεξικανό απέξω από το σαλούν, δεν μπορώ να μη φέρω στο μυαλό μου τον πιανίστα...



ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΙΑΝΙΣΤΑ!!!... Για παράδειγμα... η γυναίκα μου! Όταν τη γνώρισα, αμέσως σήκωσα το καπέλο! Την τσέκαρα με το ένα μάτι...και σηκώθηκα..έφτυσα το ταμπάκο μου στα πόδια της, της ζήτησα συγγνώμη γιατί πήγαινα/στόχευα για πιο δίπλα... και την κυνήγησα! …μέχρι που ίδρωσε, κουράστηκε και παραδόθηκε....χεχεχε.

Τώρα θυμήθηκα γιατί ανέβηκα στη βέσπα και ήρθα να σας βρω...Τώρα κατάλαβα τι ήθελε να γράψουμε ο Γιώργος.... Και ποίος δε θα θελε να βρεθεί στην «Αραπιά», και να αγοράσει εκείνο το «τυχαίο» μαχαίρι... ποίος δε θα ‘θελε να τον πάρει μακριά ... «η θάλασσα τ’αγέρι»... Την έμπνευση που μας δίνουν, Κυρίες και Κύριοι, οι άνθρωποι γύρω μας δεν μας τη δίνουν ούτε χίλιοι καλλιτέχνες ούτε χίλια τραγούδια... Το κίνητρο που μας δίνουν,Κυρίες και Κύριοι, οι άνθρωποι γύρω μας να σκεφτούμε αυτά που ακούμε και να φανταστούμε τη ζωή μας και τι θα θέλαμε απο αυτήν, δεν μας το δίνουν τα τραγούδια...και οι καλλιτέχνες... Μέσα μας κρύβουμε τη δύναμη να μοιράσουμε τις ζωές μας σε όλες αυτές τις μύγες που δεν λένε να φύγουν, και να μοιραστούμε δυο κουβέντες μεταξύ μας...που ίσως να μείνουν στους αιώνες. «Γράφουν ιστορίες οι παρέες», αυτό είναι σίγουρο ...Και δεν θέλει ιδιαίτερη προπόνηση... ούτε προετοιμασία...λίγο μπλα μπλα θέλει...

Μιλάω υπερβολικά για Μεξικανός;;;;;;!!!!!!

Αλκιβιάδης

http://musicspins.blogspot.com/2011/08/2.html
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...