Θερμό μέτωπο με τους δημόσιους υπαλλήλους άνοιξε η κυβέρνηση μετά την...
προειδοποίηση του υπουργού Επικρατείας Ηλία Μόσιαλου ότι δεν θα γίνουν ανεκτά φαινόμενα «λευκής απεργίας».
Δεν είναι δικαίωμα η μη είσπραξη εσόδων, οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν
εισπράττουν υπονομεύουν το δημοσιονομικό πρόγραμμα, κάτι που είναι
παράνομο με βάση το Σύνταγμα και επιπλέον δημιουργούν πρόβλημα και στη
χώρα, δήλωσε o κυβερνητικός εκπρόσωπος. Απείλησε, μάλιστα, ότι για κάθε
παράβαση καθήκοντος θα υπάρχει παραπομπή στα αρμόδια πειθαρχικά όργανα
και θα επιβάλλονται κυρώσεις που μπορεί να φτάνουν ακόμη και σε
απολύσεις.
Πήγαν να τον φάνε! Γιατί; Έχει άδικο; Η
απεργία είναι δικαίωμα ιερό. Να το ασκεί όποιος θεωρεί πως πλήττεται.
Δεν μπορεί, όμως, ο δημόσιος υπάλληλος να κάνει λευκή απεργία, να
πληρώνεται κανονικά από τους φόρους του ιδιωτικού τομέα και να
ταλαιπωρεί και τους πολίτες που, ενδεχομένως, θα έχουν χάσει το
μεροκάματο τους για να πάνε να στηθούν στις ουρές χωρίς, στο τέλος, να
εξυπηρετούνται.
Συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ (Παπασπύρου, Ηλιόπουλος
κ.ά.) υποστήριξαν ότι ουδέποτε ειπώθηκαν τα περί “λευκής απεργίας” και
ότι πρόκειται για «παραμύθια» του Ηλία Μόσιαλου.
Αντίθετα, την καταδικάζουν. Και προσάπτουν στην κυβέρνηση ότι
προετοιμάζει το έδαφος για απολύσεις και ότι κάνει αντι-συνδικαλιστική
καμπάνια.
Η αλήθεια, όμως, είναι κάπου στη μέση. Υπάρχει αμαρτωλό παρελθόν και από τις δύο πλευρές:
1. Υπήρξαν «λευκές απεργίες» (ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας κ.ά.).
2.
Υπήρξε και το άλλο καταπληκτικό. Να κηρύσσονται απεργίες, να φαίνεται
ότι απεργεί το σύμπαν, αλλά οι Οργανισμοί (π.χ. ΟΣΕ) να μην εξοικονομούν
λεφτά διότι καταβάλλονταν κανονικά οι μισθοί! Είχαν σπάσει ρεκόρ οι
“ασθένειες” και οι άδειες, κατά τη διάρκεια της απεργίας. Οι «απεργοί», δηλαδή, ήταν ολίγον γιαλαντζί.
3. Στελέχη όπως ο αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Βασίλης Πολυμερόπουλος παραδέχθηκε (Αlter) ότι δόθηκε γραμμή να μην καταβάλλονται τα πέντε ευρώ στα νυχτερινά ιατρεία των νοσοκομείων,
όπως προβλέπεται στη νέα ρύθμιση του υπουργείου Υγείας, διότι το μέτρο
είναι -λέει- άδικο! Δηλαδή, το κεντρικό συνδικαλιστικό όργανο κάλεσε
εκτός από τους πολίτες και τους δημόσιους υπαλλήλους που εργάζονται
εκείνη την ώρα στα νοσοκομεία, να παρανομήσουν.
Οι
αδικίες είναι πάρα πολλές, η ΑΔΕΔΥ να αγωνιστεί να ανατραπούν. Όχι να
δίνει πρώτη το σύνθημα για τέτοιες συμπεριφορές, οι οποίες -για να μην
κοροϊδευόμαστε- βασικό στόχο έχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι να γίνουν
αρεστοί σε ένα κομμάτι της κοινωνίας που είναι της λογικής «δεν πληρώνω».
4. Σε ό,τι αφορά, τώρα, στον υπουργό Επικρατείας «ξέχασε» να καταδικάσει και την «λευκή» απεργία, ή αλλιώς τις αργομισθίες, στις οποίες εξαναγκάζει το εκάστοτε κυβερνών κόμμα χιλιάδες υπαλλήλους προωθώντας τους «ημέτερους«. Από την αρχή αυτή δεν έχει ξεφύγει, βεβαίως, και η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.
5.
Ο κ. Μόσιαλος έδειξε, επίσης, να έχει πλήρη (ή επιλεκτική) άγνοια για
τις τραγελαφικές καταστάσεις που έχουν παρατηρηθεί με τις μετατάξεις και
το νέο κύμα αργομισθιών που δημιουργείται -εκουσίως ή ακουσίως- στα νέα
πόστα! Την ίδια ώρα, όμως, δεκάδες νέοι φορείς δημιουργούνται ή
προσλαμβάνονται ιδιωτικές εταιρείες…
Εν ολίγοις υπάρχει συνεχής κλεφτοπόλεμος
ανάμεσα στην εκάστοτε κυβέρνηση και τους δημοσίους υπαλλήλους. Έρχεται
ένα πολύ δύσκολο φθινόπωρο και ένας ακόμη πιο δύσκολος χειμώνας. Ακραίες
συμπεριφορές και δηλώσεις που μπορεί να δυναμιτίζουν το κλίμα θα πρέπει
να αποφεύγονται. Από όλες τις πλευρές. Η κυβέρνηση ό,τι χρώμα και αν
έχει, ακολουθεί πάντα την ίδια τακτική γιατί τη «βολεύει» -αυτή του
κοινωνικού αυτοματισμού. Ας μην πέσουμε στην παγίδα.
Αντί να τρώνε
τις σάρκες τους οι δημόσιοι υπάλληλοι με τους εργαζόμενους και άνεργους
του ιδιωτικού τομέα, ας θυμηθούν αυτό που όλοι ξεχάσαμε. Την κοινωνική
αλληλεγγύη.
