`

Προσδοκώ ανάσταση νεκρών

Τέλος. Νομίζω τα κατάφερα, βρήκα την μπίζνα των επόμενων χρόνων. Δύσκολο να ψάχνεις στα σκοτεινά και με δεμένα τα χέρια.Λοιπόν, σπιτάκια σκύλων. Ναι, καλά το διαβάσατε, σπίτια σκύλων είναι η επιχείρηση που φαίνεται ιδιαίτερη. 
Είναι γύρω από το real estate, μπορεί να προκαλέσει επενδύσεις και -το σπουδαιότερο- φαίνεται να είναι μακριά από τα φορολογικά όνειρα των κυβερνώντων.
Λοιπόν αφήνω τα αστεία, όσο και αν θέλεις να κλείσεις τα μάτια και σε όποια συνοικία της πρωτεύουσας και αν βρεθείς, το ζητούμενο είναι ένα. Τι κάνουμε τώρα; Ποιά δουλειά να τραβήξω;
Οι μετανάστες βρήκαν στα απορρίμματά μας τη λύση. Με επένδυση ένα κλεμμένο καρότσι από σούπερ μάρκετ, σαρώνουν τα σκουπίδια μας. Εξακολουθούν να είναι πάρα πολλά. Ενώ οι μπλε κάδοι φαίνεται πως είναι φαντασματάκια.
Από την άλλη, οι έχοντες παραβατική συμπεριφορά, κοινώς οι κλέφτες, κάνουν και αυτοί χρυσές δουλειές. Τα σπίτια είναι κάτι σαν μικρές τράπεζες.
Όσοι έχουν κομπόδεμα δεν εμπιστεύονται πια κανέναν. Πάνε οι εποχές που μας έλεγαν πόσο ασφαλές είναι το χρηματιστήριο, και τα ακουμπάγαμε όλα στην μπάγκα του. Πάει η εποχή που, με την τσέπη γεμάτη, οι Λευκορωσίδες μας συνόδευαν στην εξώπορτα των νυχτερινών μαγαζιών ανανεώνοντας το ραντεβού. Με ένα κλείσιμο ματιών, να μην το ξεχνάμε.
Μικρά χρηματοκιβώτια με οικονομίες μιας ζωής, γίνονται καθημερινά (ιδιαίτερα τη νύχτα μιας και περιπολίες, ουσιαστικά, δεν υπάρχουν) ένας στόχος κλεπταποδοχών. Βρέθηκα έξω από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών. Τη γνωστή ΓΑΔΑ. Περιμέναμε τον πρωθυπουργό, ακούω υψηλόβαθμο αξιωματικό να προστάζει, «βγείτε μπροστά».

Στην ερώτηση, «τι να κάνουμε», απαντά, «τίποτα, να φαίνεστε»..
Μάλιστα, θα πείς από σχόλια και κριτική φλωμόσαμε. Περάσαμε στο άλλο άκρο τώρα, που κρίνουμε τα πάντα. Μιλάμε ακατάπαυστα, έτοιμοι να κρεμάσουμε όποιον θελήσει να πε ή να δοκιμάσει να τοποθετηθεί για κάτι. Για χρόνια ήξεραν οι άλλοι και σιγοψιθυρίζαμε. Τώρα ποιός μας πιάνει. Μόνο οι πολιτικοί μας ξεχωρίζουν που και στο παρελθόν έτρεχαν μπροστά στην κούρσα των ηλιθίων, μα και σήμερα είναι οι σημαιοφόροι της ανοησίας μας.
Στο δρόμο, πάλι, βρήκα την απάντηση για την μελλοντική μας αποκατάσταση.
Στον τοίχο ΔΕΚΟ, επί της Πειραιώς, είναι γραμμένο και… ξεκαθαρισμένο:
«Προσδοκώ ανάσταση νεκρών».
Η λύση φαίνεται να έρχεται από ψηλά και θα είναι μόνιμη και ουσιαστική.
Υπάρχει κάτι άλλο; Μέρες τώρα αναζητώ έναν ήρωα από κόμικς μα πρόλαβαν και μετανάστευσαν.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...