Καταιγισμός λόγων…γραπτών, προφορικών…εικόνων, μηνυμάτων έως συνθημάτων. Ένεκα ημερών, πάντες σπεύδουν να θυμηθούν, να ανοίξουν...
συρτάρια της μνήμης και να ζωντανέψουν ό,τι (και όσους) έχουν παραμελήσει κατά τη διάρκεια του χρόνου. Σπεύδουν γενικώς… Ναυπολογίσουν και να απολογηθούν.
Να υπολογίσουν τι έκαναν, τι ΔΕΝ έκαναν και να απολογηθούν το «γιατί». Να υπολογίσουν για ποιους νοιάστηκαν (πώς και πόσο), για ποιους ΔΕΝ μερίμνησαν όπως θα έπρεπε και να απολογηθούν όσο ακόμα είναι καιρός.
Εν μέσω κλίματος πλήρους φαρισαϊσμού (πολιτικού και κοινωνικού), ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να περισώσουμε ό,τι ψήγμα ειλικρίνειας μας απέμεινε. Ας κάνουμε τον προσωπικό μας υπο-απο -λογισμό, αποδίδοντας στον καθένα ό,τι του αναλογεί: Λόγια ζεστά από καρδιάς σε όσους, με τις σκέψεις ή τις πράξεις, στάθηκαν εκεί, όποτε και αν τους χρειαστήκαμε αλλά και διερεύνηση των πολλών «γιατί» για ό,τι πήγε στραβά, ώστε να μην επαναληφθεί. Ας δώσουμε το «χρώμα» που αξίζει σε εκείνες τις εικόνες που κράτησαν ζωντανό το νου, όταν κόντεψε να «απογειωθεί»… κι ας ξεθωριάσουμε ό,τι αξίζει να χαθεί.
Οι υπολογισμοί είναι συνήθως χρονοβόρα διαδικασία και τούτες τις μέρες, αν μη τι άλλο, έχουμε χρόνο. Η απολογία δε, είναι ψυχοφθόρα διαδικασία και απαιτεί γενναιότητα (που επίσης την έχουμε… έστω εν υπνώσει).
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! (με μικρές χαρές, που με σωστούς υπολογισμούς, μετράνε σα μεγάλες).
*H Ελιζάνα Πολλάτου είναι επίκουρος καθηγήτρια στην «Εκμάθηση Δεξιοτήτων στη Ρυθμική και Γενική Γυμναστική» του T.E.Φ.Α.Α.- Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
