Χωρίς "καλό"... καμία πέραση πουθενά δεν έχεις!‏

Εγώ υπήρξα πάντοτε "καλό παιδί".... αυτός ο τίτλος ήταν πάντα κολλημένος πάνω μου... στο σπίτι, στην δουλειά, στις γνωριμίες και στις σχέσεις μου! 
Γιατί κάποιες σχέσεις, που μοιάζουν να κυλάνε όμορφα, ξαφνικά τελειώνουν; Γιατί ο άλλος, ενώ σήμερα είναι καλά μαζί σου, αύριο...
 ανακαλύπτει ότι θέλει απόσταση; Δυο άνθρωποι μπορεί να αγαπηθούν αλλά να μην είναι μαζί; Πόσο μας σημαδεύει η πρώτη μεγάλη αγάπη; Κι άραγε αυτό που αγαπάμε στον άλλο είναι ο πραγματικός του εαυτός ή δημιούργημα της φαντασίας μας; 
"Τα καλά παιδιά δεν έχουν πέραση" λέει ο τίτλος του βιβλίου που μου τράβηξε την προσοχή και μου άλλαξε τον τρόπο σκέψης.


http://press-gr.blogspot.com/2012/01/blog-post_5385.html