μας μιλάει λίγο πριν τη παρουσίαση του βιβλίου
του στον Ιανό!
Ο Αύγουστος Κορτώ είναι από τους αγαπημένους
μου Έλληνες συγγραφείς. Λίγο καιρό πριν έβγαλε
το τελευταίο του βιβλίο
από τις εκδόσεις...
Καστανιώτη, "Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά" και περίμενα πώς και πώς να έρθει στη Θεσσαλονίκη για μια παρουσίαση. Χάρηκα πολύ όταν ανακοινώθηκε ότι θα το παρουσιάσει στον Ιανό, την Τρίτη 19/6 στις 19:30 και του ζήτησα να μας πει λίγα πράγματα σχετικά με την Θεσσαλονίκη (που γεννήθηκε και μεγάλωσε) και όχι μόνο.
Πες μας λίγα λόγια για το τελευταίο σου βιβλίο, "Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά".
Πρόκειται για μια (ισχνά) συγκαλυμμένη αυτοβιογραφία σε επεισόδια, που εστιάζει ως επί το πλείστον στα πάθη και τα πάχη μου.
Έχεις μεταφράσει πολλούς συγγραφείς. Ποιος είναι ο αγαπημένος σου και γιατί; Υπάρχει κάποιος που σε δυσκόλεψε ιδιαίτερα και κάποιος που θα ήθελες πολύ να μεταφράσεις στο μέλλον;
Ο Σάλιντζερ, με διαφορά. Διότι τα τέσσερα βιβλιαράκια του είναι ένας θησαυρός που όσο βυθίζεσαι μέσα του, τόσο μεγαλώνει. Με δυσκόλεψε αφάνταστα, καθ' όσον είναι παλιοκερατάς και σε φάσεις γράφει με ασύλληπτη επιτήδευση, αλλά η μετάφραση των κειμένων του υπήρξε η υπέρτατη απόλαυση και το μεγαλύτερο καμάρι της σταδιοδρομίας μου. Και θα 'θελα όσο τίποτα κάποια στιγμή να μεταφράσω την τελευταία του (ανέκδοτη σε μορφή βιβλίου) νουβέλα, το 'Hapworth 16, 1924' - καθώς, εννοείται, και οτιδήποτε έγραψε κατά τα 45 χρόνια του αναχωρητισμού του.
Υπάρχει κάποιος συγγραφέας με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη ή που να έχει γράψει γι'αυτήν που ξεχωρίζεις;
Ο Γιώργος Ιωάννου. Τα διηγήματά του είναι το ακριβότερο στολίδι της γενέτειράς μου. Κι από ποιητές, σαφώς, ο μέγας Χριστιανόπουλος.
Μιας και πλέον δεν ζεις εδώ, κάθε φορά που επιστρέφεις υπάρχει κάποιο μέρος που θέλεις να δεις ή μια διαδρομή που θες να κάνεις;
Πρώτα και πάντα θέλω να δω τον λατρεμένο μου μπαμπάκα. Κι αμέσως μετά, την παραλία, τη θάλασσα, που ατένισα πρώτη φορά παιδάκι απ' το Καραμπουρνάκι και το μπαλκόνι της γιαγιάς μου στη Βασιλέως Κωνσταντίνου, κι έκτοτε με γαληνεύει μονομιάς - ακόμα και η θύμησή της με γλυκαίνει. Και είναι αυτό μου λείπει τρομερά εδώ στην Αθήνα.
Πες μου ένα τραγούδι το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν soundtrack της Θεσσαλονίκης.
Το 'Μπαξέ Τσιφλίκι' του Τσιτσάνη, βεβαίως. Κάθε φορά που τ' ακούω σκιρτάει η καρδιά μου.
Τι θα συμβούλευες έναν νέο που θέλει να γίνει συγγραφέας;
Να διαβάζει όσο μπορεί περισσότερα βιβλία, και να γράφει όσο περισσότερο - κι όσο πιο συστηματικά - μπορεί.
Σε βλέπω αρκετά ενεργό -και πολύ δημοφιλή- στα social media(facebook/twitter) και μου δίνεις την εικόνα ότι το απολαμβάνεις. Ποια είναι η άποψή σου γι'αυτά;
Τα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία χρησιμοποιώ δίκην ημερολογίου, αλλά και για να χαζεύω/αναρτώ μουσικές, φωτογραφίες και ποικίλες εκφάνσεις ασυναρτησίας, μου 'χουν προσφέρει μεγάλη απόλαυση. Κι όταν περνάς όλη σου τη ζωή μόνος με τις σκέψεις σου, η παρέα του Facebook και του twitter γίνεται εξαιρετικά πολύτιμη. Χώρια οι άνθρωποι-διαμάντια που 'χω γνωρίσει ως ιντερνετικούς φίλους.
