friendshipiseverything.gr: Στη Χώρα του Ποτέ..Το ποδόσφαιρο είναι το παραμύθι των μεγάλων

Έρχεται μία μέρα στη
ζωή του ανθρώπου που
παύει να πιστεύει στα παραμύθια. Που σταματά
να «βλέπει» φαντάσματα μέσα στο σκοτάδι. Που
τα αυτιά του δεν έλκονται
πια από το μελωδικό τραγούδι των σειρήνων.
Που οι νεράιδες, τα ξωτικά και οι γοργόνες δεν έρχονται να τον συντροφεύσουν τις νύχτες. Που ο Άγιος Βασίλης αποδεικνύεται απάτη και καταναλωτικό κόλπο. Εκείνη ακριβώς την κομβική στιγμή η ζωή του πλημμυρίζει με μία απίστευτη πεζότητα. Αλλά ο άνθρωπος που είναι αποκομμένος από τη φαντασία του και που μένει μακριά από τη δυνατότητα να ονειρεύεται μοιάζει με σκιά του εαυτού του. Χλωμός, άχρωμος, σωστός ζωντανός-νεκρός. Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή είναι που αποφασίζει πως ήρθε η ώρα να υποκαταστήσει τα παιδικά παραμύθια με κάτι που θα συμβαδίζει με την ηλικία του και θα τον βοηθά να συνεχίζει να ονειρεύεται. Κάπου εκεί ορισμένοι ανακαλύπτουν τον έρωτα, τη μουσική, τα βιβλία και την Τέχνη. Και κάποιοι άλλοι μαγεύονται από τη σαγήνη της στρογγυλής θεάς.

Το ποδόσφαιρο αντιμετώπιζε πάντοτε έναν μεγάλο διχασμό. Αυτόν ανάμεσα σε ανθρώπους που το λατρεύουν και σε ανθρώπους που λατρεύουν να το μισούν. Και τα δύο μέρη μοιάζουν να το αντιμετωπίζουν με μία φανερή δόση υπερβολής. Γιατί το ποδόσφαιρο δεν είναι τίποτε από τα δύο. Δεν είναι μια διαχρονική ιδέα που μένει αναλλοίωτη στο χρόνο και ορίζει την ύπαρξη και τον τρόπο ζωής ενός ανθρώπου αλλά δεν είναι και μια άχρηστη απόβλητη συνήθεια της κοινωνίας αποκλειστικά σχεδιασμένη για να αποχαυνώνει τα πλήθη. Είναι η ασυνείδητη προσπάθεια ορισμένων ανθρώπων να παραμείνουν για πάντα παιδιά...