Είναι μια απορία
που ακούτε συχνά
στις παρέες σας,
όπως την άκουσα
κι εγώ σε πολλά
πηγαδάκια...
διαδηλωτών που είχαν κυκλώσει το Κοινοβούλιο, τις ημέρες που ψηφίζονταν τα νέα μέτρα και ο προϋπολογισμός. Αρχικά θεώρησα ότι αυτή η ερώτηση είναι τόσο «του συρμού» όσο και η πεποίθηση ότι «μας ψεκάζουνε». Στη συνέχεια το έψαξα –όπως και σεις όλοι τόχετε ψάξει στο μυαλό, στις ψυχές και στα βιβλία σας από την αρχή των Μνημονίων– και θέλω να σας παραθέσω δύο –τρία εύστοχα σχόλια που … ψάρεψα σε blogs στο διαδίκτυο για το φλέγον ερώτημα. Θα βοηθήσουν στο ξεδίπλωμα της σκέψης σας
«Εκτός από κάποια ξεσπάσματα μεγάλων μαζικών συγκεντρώσεων και απεργιών ο ελληνικός λαός παρακολούθησε την κρίση σαν σίριαλ, σαν να ήταν … η ζωή της άλλης».
«Αρκετοί πήγαν στη συγκέντρωση και μετά είδαν και τον Σουλεϊμάν. Έχει να κάνει αυτό;»
Ο επόμενος blogger αναρωτιέται:
«Πώς είναι δυνατόν να μετατραπεί ως δια μαγείας σε επαναστάτη ένας καταπατητής, βρωμιάρης, οικοπεδοφάγος, φιλοτομαριστής, σκουλήκι, τζάμπα μάγκας, προσκυνημένος, διεφθαρμένος, διαπλεγμένος, γλείφτης, μοιρολάτρης, κουτοπόνηρος, θρασύδειλος, διανοητικά καθυστερημένος, πολιτισμικό απόβλητο, υποκριτής, με μια λέξη: ΕΛΛΗΝΑΣ»…
«Πώς είναι δυνατόν να μετατραπεί ως δια μαγείας σε επαναστάτη ένας καταπατητής, βρωμιάρης, οικοπεδοφάγος, φιλοτομαριστής, σκουλήκι, τζάμπα μάγκας, προσκυνημένος, διεφθαρμένος, διαπλεγμένος, γλείφτης, μοιρολάτρης, κουτοπόνηρος, θρασύδειλος, διανοητικά καθυστερημένος, πολιτισμικό απόβλητο, υποκριτής, με μια λέξη: ΕΛΛΗΝΑΣ»…
Ενδιαφέρουσα ήταν και η τοποθέτηση του Τζίμη Πανούση σε πρόσφατη συνέντευξή του «Είμαστε δουλόφρονες, όπως λέει ο Καστοριάδης από το 400 π.χ. μέχρι σήμερα είμαστε δουλοπάροικοι, ραγιάδες. Δεν είμαστε πολίτες, δεν έχουμε συνείδηση. Δεν έχουμε ζήσει καμιά επανάσταση. Πολύ σωστά βλέπουμε το κράτος ως κάτι κακό, είναι κακό έτσι όπως είναι, από την άλλη όμως δεν κάνουμε κάτι να για να αντιπαραταχτούμε..»
Σε τι απ‘ όλα να αντιπαρατεθεί αλήθεια ο άνεργος, ο χαμηλοσυνταξιούχος, ο ελεύθερος επαγγελματίας που έχει στενάξει από τα χαράτσια με μηδέν τζίρο ;
Στον πρωθυπουργό που δεσμεύτηκε και πάλι ότι είναι η τελευταία φορά που κόβονται μισθοί και συντάξεις;
Στους ήρωες του Κοινοβουλίου, στους άλλοτε παντοδύναμους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που σαν τις ζαλισμένες πεταλούδες τις νύχτας πέφτουν σε όσα φώτα έχουν απομείνει μέχρι να καούν;
Στον πρωθυπουργό που δεσμεύτηκε και πάλι ότι είναι η τελευταία φορά που κόβονται μισθοί και συντάξεις;
Στους ήρωες του Κοινοβουλίου, στους άλλοτε παντοδύναμους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που σαν τις ζαλισμένες πεταλούδες τις νύχτας πέφτουν σε όσα φώτα έχουν απομείνει μέχρι να καούν;
Στη λίστα Λαγκάρντ; Σε όσους έκαναν την καβάντζα τους και την κάνουν ακόμα;
Σε όσους βολεύτηκαν στις ΔΕΚΟ επί τρεις δεκαετίες;
Σε όσους είναι ακόμη βολεμένοι και κρατούν την ανάσα τους για να μην τους ανακαλύψουν;
Σε όσους βολεύτηκαν στις ΔΕΚΟ επί τρεις δεκαετίες;
Σε όσους είναι ακόμη βολεμένοι και κρατούν την ανάσα τους για να μην τους ανακαλύψουν;
Οι πολιτικοί και κοινωνικοί αναλυτές έχουν δώσει την ερμηνεία τους. Η κοινωνική έκρηξη (που δεν αποκλείεται να έχει και θύματα) μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή… Λίγο να ξεφύγουν τα πράγματα, ξέρουμε όλοι ότι μπορεί να καεί η μισή Αθήνα.
Όμως, η κοινωνική εξέγερση είναι άλλου παπά ευαγγέλιο … Προϋποθέτει πολιτικούς όρους που δεν υπάρχουν, οράματα που μπορεί για λίγους μήνες να γεννήθηκαν αλλά δεν άντεξαν στη σκληρή πραγματικότητα, και εμπνευσμένες πρωτοπόρες ηγεσίες που δεν έχουν, τελικά, εμφανιστεί.
Όμως, η κοινωνική εξέγερση είναι άλλου παπά ευαγγέλιο … Προϋποθέτει πολιτικούς όρους που δεν υπάρχουν, οράματα που μπορεί για λίγους μήνες να γεννήθηκαν αλλά δεν άντεξαν στη σκληρή πραγματικότητα, και εμπνευσμένες πρωτοπόρες ηγεσίες που δεν έχουν, τελικά, εμφανιστεί.
Από την άλλη πλευρά οι αριθμοί είναι αμείλικτοι …
Διάβαζα ότι η Τουρκία είχε δανειστεί από το ΔΝΤ 47 δισ ευρώ και σήμερα οφείλει μόνο 1,3 δισ για να ξεχρεώσει …
Για μας αυτό το ποσό είναι μιάμιση δόση για την οποία έχουμε ήδη αιμορραγήσει …
Συνειδητοποιώ ότι το δημόσιο χρέος για το 2012 είναι 340,60 δισ ευρώ, το οποίο -σύμφωνα με την καμπύλη- το 2016 θα γίνει 363,40 δισ…
Διάβαζα ότι η Τουρκία είχε δανειστεί από το ΔΝΤ 47 δισ ευρώ και σήμερα οφείλει μόνο 1,3 δισ για να ξεχρεώσει …
Για μας αυτό το ποσό είναι μιάμιση δόση για την οποία έχουμε ήδη αιμορραγήσει …
Συνειδητοποιώ ότι το δημόσιο χρέος για το 2012 είναι 340,60 δισ ευρώ, το οποίο -σύμφωνα με την καμπύλη- το 2016 θα γίνει 363,40 δισ…
Δε χρειάζεται να είσαι νομπελίστας οικονομολόγος για να καταλάβεις ότι τα νούμερα δε βγαίνουν … Δεν ξέρω αν θα πάμε σε νέο «κούρεμα», αν θα επαναγοράσουμε χρέος, αν θα εκδοθεί ευρωομόλογο.
Οι ευρωπαίοι ηγέτες έπρεπε ήδη να είχαν αποφασίσει.
Το υπέρογκο χρέος μπορεί να εξυπηρετηθεί, αλλά αυτό δε φτάνει. Πρέπει ένα μέρος του να διαγραφεί.
Ελπιδοφόρα η πρόταση Τσίπρα που -όπως είπε σε συνέντευξή του στο CNN- διεκδικεί «μια λύση αντίστοιχη με αυτή που δόθηκε για τη Γερμανία το 1953, στη Διεθνή Διάσκεψη του Λονδίνου, όταν διαγράφηκε το 50% του χρέους της, δόθηκε αναστολή στην πληρωμή των τόκων και υπήρξε ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του υπόλοιπου χρέους με όρο, αν υπάρχει δηλαδή θετικός ρυθμός ανάπτυξης στη γερμανική οικονομία, να αποπληρώνεται το υπόλοιπο.
Κάτι αντίστοιχο διεκδικούμε, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες του Νότου που έχουν τεράστιο πρόβλημα χρέους».
Οι ευρωπαίοι ηγέτες έπρεπε ήδη να είχαν αποφασίσει.
Το υπέρογκο χρέος μπορεί να εξυπηρετηθεί, αλλά αυτό δε φτάνει. Πρέπει ένα μέρος του να διαγραφεί.
Ελπιδοφόρα η πρόταση Τσίπρα που -όπως είπε σε συνέντευξή του στο CNN- διεκδικεί «μια λύση αντίστοιχη με αυτή που δόθηκε για τη Γερμανία το 1953, στη Διεθνή Διάσκεψη του Λονδίνου, όταν διαγράφηκε το 50% του χρέους της, δόθηκε αναστολή στην πληρωμή των τόκων και υπήρξε ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του υπόλοιπου χρέους με όρο, αν υπάρχει δηλαδή θετικός ρυθμός ανάπτυξης στη γερμανική οικονομία, να αποπληρώνεται το υπόλοιπο.
Κάτι αντίστοιχο διεκδικούμε, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες του Νότου που έχουν τεράστιο πρόβλημα χρέους».
Στην αναδιάρθρωση αναφέρθηκε και ο Κώστας Σημίτης, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεν προετοίμασε το έδαφος γιατί οι επιχειρηματίες που έλεγχαν τις τράπεζες φοβούνταν μήπως χάσουν τον έλεγχο των τραπεζών. Σημείωσε και κάτι ακόμα που το ξέραμε όλοι από τότε.
Ο Γιώργος Παπανδρέου επιθυμούσε να τεθεί η χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ γιατί είχε πειστεί ότι ήταν κάτι καλό…
Και, ίσως, τώρα πια δεν έχει νόημα να ζυγίσουμε τον φιλοαμερικανισμό του Παπανδρέου έναντι του Σημίτη, που το 1996 είχε ευχαριστήσει τις ΗΠΑ για την παρέμβασή τους στην κρίση των Ιμίων…
Ο Γιώργος Παπανδρέου επιθυμούσε να τεθεί η χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ γιατί είχε πειστεί ότι ήταν κάτι καλό…
Και, ίσως, τώρα πια δεν έχει νόημα να ζυγίσουμε τον φιλοαμερικανισμό του Παπανδρέου έναντι του Σημίτη, που το 1996 είχε ευχαριστήσει τις ΗΠΑ για την παρέμβασή τους στην κρίση των Ιμίων…
Περιμένοντας τις αποφάσεις των ευρωπαίων για μια λύση που θα συμβάλει στην ανάπτυξη –κρατάω μικρό καλάθι- ξαναδιαβάζω την παρότρυνση του Αντώνη Καρακούση στο «Βήμα» ότι η κυβέρνηση πρέπει να προετοιμάσει τη χώρα για ένα κύμα ενδογενούς ανάπτυξης που θα την καθιστά -κατά το δυνατόν- αυτάρκη σε τρόφιμα, ενέργεια και φάρμακα δια παν ενδεχόμενο …
Ακούγεται φοβιστικό;
Δεν είμαι γεωλόγος αλλά με παρέσυρε η θέρμη του Μίκη Θεοδωράκη, που παρουσίαζε τις προάλλες επιστήμονες οι οποίοι υποστήριζαν ότι αύριο κιόλας μπορούμε να ενισχύσουμε τα έσοδά μας εκμεταλλευόμενοι το φυσικό αέριο που αναβλύζει στην Κρήτη..
Δεν είμαι γεωλόγος αλλά με παρέσυρε η θέρμη του Μίκη Θεοδωράκη, που παρουσίαζε τις προάλλες επιστήμονες οι οποίοι υποστήριζαν ότι αύριο κιόλας μπορούμε να ενισχύσουμε τα έσοδά μας εκμεταλλευόμενοι το φυσικό αέριο που αναβλύζει στην Κρήτη..
Αλήθεια καταλαβαίνω –ποιητική αδεία- όσους επέλεξαν ότι δεν είναι έτοιμοι ακόμα να κυβερνήσουν αυτή τη γαλανή χώρα που λούζεται Νοέμβρη μήνα στο υπέρλαμπρο φώς.
Οικτίρω όσους δήλωσαν έτοιμοι και την πρόδωσαν ή έφυγαν λιποτάκτες την ώρα της μάχης .
Οικτίρω όσους δήλωσαν έτοιμοι και την πρόδωσαν ή έφυγαν λιποτάκτες την ώρα της μάχης .
Μάλιστα, απουσία οράματος για λαϊκές εξεγέρσεις, κατανοώ και τις ελίτ, που απομονώθηκαν αφού σύμφωνα με το αγαπημένο δοκίμιο του Ελύτη -από τον κήπο με τις αυταπάτες- «όπου ανθεί ο μέσος όρος παύουν να υπάρχουν» και τους είναι αδύνατον να ευδοκιμήσουν μέσα στη μάζα της εκάστοτε πλειοψηφίας. Και το δοκίμιο συνεχίζει…
Γι΄ αυτό και καμιά ολιγαρχία που εκτιμώ δεν έρχεται στα πράγματα. Όμως, γι΄ αυτό ακριβώς την επιλέγω. Για να μην έρχομαι ποτέ στα πράγματα.
Κατανοώ αλλά δε δίνω συγχωροχάρτι πια σε κανένα…
