ή σου την προώθησαν.
Μόνο τόσα; Ευκαιρία… Τρέχεις να προλάβεις… Κάποτε το παίρνεις,
κάνεις το λογαριασμό…
Δεν ήταν μόνο τόσα…
Ούτε νοιώθεις «οδηγός» έτοιμος να οδηγήσει με άνεση οπουδήποτε… Κατά βάθος ξέρεις ότι την πάτησες…
Ας ξεκινήσουμε από κάτι σημαντικό που ξετυλίγει το κουβάρι… Η προσφορά, λέει, δεν ισχύει για επαναληπτικά μαθήματα από ήδη κατόχους διπλώματος. Αξίζει λοιπόν να μάθει κανείς το γιατί, μαζί με τις επιμέρους αλήθειες επί του θέματος…
Αυτή η μικρή λεπτομέρεια υπάρχει σε όλες τις προσφορές διπλωμάτων σε όλες τις σχετικές ιστοσελίδες. Γιατί; Επειδή οι ανωτέρω πελάτες ΔΕΝ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ… Η κοινή λογική λέει ότι συμφέρει την επιχείρηση ειδικά για αυτούς να ισχύει η προσφορά, καθώς έχουν δίπλωμα και απαλλάσσουν το γραφείο από όλο σκέλος του «φακέλου» που περιλαμβάνει αρκετό τρέξιμο σε τράπεζες, εφορία και διεύθυνση μεταφορών. Κι όμως, για αυτούς δεν ισχύει. Ιδού η απόδειξη της μεθόδου απάτης. Κόψιμο στις εξετάσεις και νέα εξέταστρα τα οποία αφήνεται να εννοηθούν ή παρουσιάζονται σκόπιμα ως δήθεν παράβολα υπουργείου. Αλλοδαποί με διπλώματα εκτός Ε.Ε. επίσης συχνά εξαιρούνται από τέτοιες προσφορές, πάλι επειδή ξέροντας να οδηγούν, δύσκολα θα αποτύχουν στις εξετάσεις και η επιχείρηση «μπαίνει μέσα» οικονομικά…
Το θέμα είναι τεράστιο και χρειάζεται δημοσιογραφική έρευνα και πολιτική αντιμετώπιση. Δεν είναι η διαφήμιση το πρόβλημα, ούτε οφείλει ο διαφημιστής να γνωρίζει, προφανώς… Ο διαφημιστής παρέχει το μέσο και αμείβεται νόμιμα για τη δουλειά του. Άλλωστε πριν διαδοθεί το marketing μέσω κουπονιών, οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν αυτές τις προσφορές με φυλλάδια, δεν είναι κάτι νέο. Παρόλα αυτά ο κόσμος είναι ανενημέρωτος και οι επιτήδειοι θησαυρίζουν, καθώς δεν υπάρχει κανένας νομικός και οικονομικός έλεγχος…
Τα φθηνά «πακέτα» μεγέθους ακόμα και κάτω των 100€ συν παράβολα, που διαφημίζονται στο διαδίκτυο, είναι μαθηματικά αδύνατο να υπάρξουν, εκτός αν δεχτεί κανείς ότι κάποιες Σχολές Οδηγών αποτελούν φιλανθρωπικά ιδρύματα. Αν συνυπολογίσει κανείς το γραφειοκρατικό (συνολικά παράβολα 141 ευρώ, κανένα άλλο παράβολο δεν υφίσταται στη διαδικασία) και το εκπαιδευτικό μέρος (θεωρητικά, πρακτικά και εξέταστρα) εύκολα διαπιστώνει ότι με «πακέτα» τέτοιου μεγέθους η οποιαδήποτε επιχείρηση Σχολής Οδηγών δε θα επιβίωνε καθώς θα λειτουργούσε ΚΑΤΩ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ! Αξίζει να αναλογιστεί κανείς ότι για τα 20 υποχρεωτικά 45λεπτα μαθήματα, το εκπαιδευτικό αυτοκίνητο καταναλώνει πάνω από 50€ μόνο για βενζίνη. Αν βάλουμε και τα υπόλοιπα, είναι προφανές ότι το νούμερο «δε βγαίνει»!
Το κέρδος λοιπόν που διαφεύγει -και οδηγεί σε ζημία- λόγω της δήθεν «προσφοράς», από κάπου πρέπει να αναπληρωθεί… Με την πραγματοποίηση των ελάχιστων μαθημάτων και σε χαμηλή τιμή με φυσικά χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης, χωρίς καμία επίμονη άσκηση του υποψήφιου σε αυτά που ζητούνται στις εξετάσεις και στα οποία σημειώνονται οι περισσότερες αποτυχίες, όπως η περίφημη οπισθογωνία ή ένα δύσκολο παρκάρισμα, ο υποψήφιος καταλήγει στις εξετάσεις χωρίς να είναι έτοιμος, όμως ευχαριστημένος(!) που με λίγα χρήματα έφτασε ως εδώ.
Η αποτυχία στις εξετάσεις στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτών είναι σχεδόν δεδομένη και αυτό είναι και το ζητούμενο για τον επιτήδειο επαγγελματία… Καθώς ο νόμος δεν ορίζει υποχρεωτικά επαναληπτικά μαθήματα σε περίπτωση αποτυχίας, ο υποψήφιος συχνά ξαναπάει στις εξετάσεις χωρίς κανένα επαναληπτικό μάθημα, καταβάλλοντας ΞΑΝΑ στη Σχολή Οδηγών το ποσό της εξέτασης ως δήθεν παράβολο υπουργείου, με ίση και πάλι την πιθανότητα της ζητούμενης αποτυχίας… Με τον τρόπο αυτό, το κόστος που είχε για τη σχολή η «προσφορά», επιστρέφει ως κέρδος στο πολλαπλάσιο. Η νοοτροπία του εύκολου κέρδους εις βάρος του πελάτη που καλόπιστα δελεάστηκε από μια ελκυστική τιμή. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις παρουσιάζεται ένα ακόμα δήθεν παράβολο όταν ο υποψήφιος αποτυγχάνει στη θεωρητική εξέταση και χρειάζεται νέα ημερομηνία εξέτασης.
Λύση σε όλα αυτά από πλευράς πολιτείας θα αποτελούσε μόνο η αλλαγή τρόπου εξέτασης, η οποία έως σήμερα πραγματοποιείται σε δεδομένες περιοχές, σε χαμηλές ταχύτητες, χωρίς καμιά απαίτηση που θα δημιουργούσε μέσω μιας ολοκληρωμένης εκπαίδευσης σωστούς οδηγούς. Από πλευράς πολίτη, η λύση είναι η σωστή ενημέρωση και η συνειδητοποίηση της σημασίας της διαδικασίας απόκτησης διπλώματος οδήγησης πριν την επιλογή σχολής οδηγών.
Ο τομέας των διπλωμάτων οδήγησης έχει κατοχυρωθεί στη συνείδηση της κοινωνίας ως κάτι de facto διεφθαρμένο. Κυριαρχεί η άποψη πως ό,τι και να κάνεις, όσο καλός και αν είσαι, θα κοπείς αν ο εξεταστής είναι διεφθαρμένος. Είναι ένα μεγάλο λάθος και αδικία, καθώς σε κάθε επαγγελματικό κλάδο υπάρχουν πάντα πολλοί κακοί και πολλοί καλοί. Δεν αποτελεί έκπληξη που στην Ελλάδα οι κακοί γίνονται πολλές φορές κανόνας. Όσες παθογένειες και φαινόμενα διαφθοράς και να έχει ένα σύστημα, είναι στο χέρι του καθένα να σκεφτεί και να επιλέξει. Υπάρχουν πολλοί σωστοί επαγγελματίες και χιλιάδες παιδιά που πέτυχαν στις εξετάσεις οδήγησης με την πρώτη και με την αξία τους, οδηγούν με άνεση και ασφάλεια και τα χρήματά τους έπιασαν τόπο. Απεναντίας υπάρχουν και χιλιάδες άλλοι που λόγω άγνοιας ή επιπολαιότητας και αδιαφορίας πλήρωσαν πολύ περισσότερο και έκαναν κάποιους «μάγκες» στο όνομα του μύθου ότι και εδώ βασιλεύει η αθάνατη ελληνική μίζα και στο όνομα της θλιβερής ανεπάρκειας του Κράτους, των αρμόδιων Περιφερειακών Διοικήσεων, των φορέων ανταγωνισμού και των οικονομικών αρχών…
