της Θεσσαλονίκης μέσα
από σπουδαία έργα ζωγραφικής,χαρακτικής
και γλυπτικής,το σύνολο
των οποίων ανήκει στη μόνιμη συλλογή του...
σε μια μεγάλη έκθεση που φιλοξενείται μέχρι το τέλος Μαρτίου στο Τελλόγλειο Iδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ.
Η έκθεση με τίτλο «Η Θεσσαλονίκη των Τέλλογλου.
Το βαρύ φορτίο της βυζαντινής κληρονομιάς της Θεσσαλονίκης αποτελεί ακόμη έναν άξονα για ζωγράφους όπως ο Ρέγκος και ο Πεντζίκης (έργο του στη φωτογραφία), που με διαφορετική προσέγγιση αναδεικνύουν τα χριστιανικά μνημεία της πόλης
Ζωγραφική-Χαρακτική-Γλυπτική», περιλαμβάνει 130 έργα, τα περισσότερα από τα οποία ανήκαν στο ζεύγος Αλίκη και Νέστορα Τέλλογλου και τώρα πια αποτελούν μέρος της μόνιμης συλλογής του Τελλόγλειου.
Η διοργάνωση δεν αποτελεί μόνο εικαστική «τεκμηρίωση» της ιστορίας της πόλης, ακολουθεί παράλληλα και τα βήματα διαμόρφωσης της συλλογής του ίδιου του ζεύγους Τέλλογλου, από τις φιλικές συναναστροφές με καλλιτέχνες μέχρι και τη δωρεά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.
Διπλή αφήγηση
Μέσα από αυτή τη διπλή αφήγηση ξεδιπλώνεται η πορεία των εικαστικών τεχνών στη Θεσσαλονίκη που είναι στενά συνδεδεμένη με τα ιστορικά γεγονότα, τα οποία τη σημάδεψαν από το 1912 και μετά.Τη γενική ευθύνη της έκθεσης έχει η καθηγήτρια ΑΠΘ και γενική γραμματέας του Δ.Σ. του Τελλογλείου, Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά και την επιμέλεια ο ιστορικός τέχνης, Παναγιώτης Μπίκας. Στην έκθεση, εκτός των έργων από τη Συλλογή των Τέλλογλου, φιλοξενούνται και έργα καλλιτεχνών από συλλέκτες φίλους του Τελλογλείου, καθώς και έργα μελλοντικών δωρεών.
Σύμφωνα με την κ. Γουλάκη-Βουτυρά, η αυτονόητη διασύνδεση εικαστικών τεχνών και ιστορικών γεγονότων «αποκτά άλλο νόημα για μια πόλη που υπήρξε ο πόθος διαφορετικών κρατικών σχηματισμών και η εθνολογική της ταυτότητα».
Κομβικό ρόλο στην ανάπτυξη της ζωγραφικής στην πόλη έπαιξε η έκθεση του Σπύρου Παπαλουκά το 1924, η οποία παρουσιάστηκε στο Τελλόγλειο Iδρυμα Τεχνών. Η σχέση του Σπύρου Παπαλουκά, αλλά και του Στρατή Δούκα με τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη, αποτελεί ένα μικρό μόνο δείγμα των κοινών αναζητήσεων που αναπτύχθηκαν.
Το βαρύ φορτίο της βυζαντινής κληρονομιάς της αποτελεί έναν ακόμη άξονα, για ζωγράφους όπως ο Ρέγκος και ο Πεντζίκης, που με διαφορετική προσέγγιση και αφετηρία θα αναδείξουν τα χριστιανικά μνημεία της πόλης. Από την άλλη, «αιρετικοί» καλλιτέχνες όπως ο Βιτσώρης και ο Μπαρκόφ, θα προτιμήσουν να καταγράψουν στιγμές μιας πόλης που βρίσκεται σε κίνηση, τη γέννηση της σύγχρονης πόλης, αποτυπώνοντας σημεία όπως τα λιμάνια, όπου η ανθρώπινη εργασία γίνεται ορατή. Κομβικό ρόλο στην αποτύπωση των μεταβολών στην αστική ζωή θα παίξει ο Λουκάς Βενετούλιας, που με μια ρεαλιστική οπτική θα διαρρήξει τον πέπλο της γραφικότητας αποτυπώνοντας με μια αποστασιοποίηση τον εκσυγχρονισμό της Θεσσαλονίκης.
Οπως εξηγεί ο κ. Μπίκας, στην έκθεση του Τελλόγλειου, ο επισκέπτης εξερευνά την ψυχογραφική διάσταση του πορτρέτου, που όπως υποστηρίζουν οι επιμελητές, υπήρξε μία από τις βασικές θεματικές ενασχολήσεις των ζωγράφων. Επίσης, στο Τελλόγλειο θα εκτεθούν έργα καλλιτεχνών που έδρασαν ή συνδέθηκαν με τη Θεσσαλονίκη όπως οι Γ. Μόσχος, Κ. Καμπαδάκης, Τ. Κυριαζόπουλος κ.ά.
ΝΕΚΡΕΣ ΦΥΣΕΙΣ
Οι νεκρές φύσεις -ιδιαίτερη ενότητα της έκθεσης- δίνουν τη δυνατότητα στους καλλιτέχνες να ασκηθούν και να μελετήσουν τα βασικά στοιχεία της ζωγραφικής, το χρώμα και τη σύνθεση. Από την άλλη, ειδικά σε καλλιτέχνες για τους οποίους το θέμα έχει πρωτεύουσα σημασία, ενδύθηκαν με συμβολικές προεκτάσεις.
