Στα 1975, ένας
φίλος που δεν ζει
πια, ο Ανακρέων
Παπαγεωργίου,
από τις πρώτες
αγάπες, μου
λέει...
«απόψε θα σε πάω να ακούσεις κάτι διαφορετικό».
Πέρα από τα επαναστατικά της εποχής. Θα πάμε στα «Χρυσά κλειδιά».
Απόψε έχει Γιώτα Γιάννα…
φίλος που δεν ζει
πια, ο Ανακρέων
Παπαγεωργίου,
από τις πρώτες
αγάπες, μου
λέει...
«απόψε θα σε πάω να ακούσεις κάτι διαφορετικό».
Πέρα από τα επαναστατικά της εποχής. Θα πάμε στα «Χρυσά κλειδιά».
Απόψε έχει Γιώτα Γιάννα…
Ως τώρα, που η Γιώτα Γιάννα ξανά συστήνεται στο κοινό της τη θυμάμαι εκείνη
τη βραδιά. Αερικό! Αγρίμι, αλλιώτικη φωνή. Και μια φυσαρμόνικα τόσο γλυκιά
σαν παγωτό στην κάψα του καλοκαιριού. Ο κόσμος, ουρές. Έκανες μισή ώρα να
μπεις στο μαγαζί. Φιγούρα άλλη, άγρια. Πρώτη φορά είδα καλλιτέχνη να
τραγουδά με την πλάτη στο κοινό!
τη βραδιά. Αερικό! Αγρίμι, αλλιώτικη φωνή. Και μια φυσαρμόνικα τόσο γλυκιά
σαν παγωτό στην κάψα του καλοκαιριού. Ο κόσμος, ουρές. Έκανες μισή ώρα να
μπεις στο μαγαζί. Φιγούρα άλλη, άγρια. Πρώτη φορά είδα καλλιτέχνη να
τραγουδά με την πλάτη στο κοινό!
Τη Γιώτα, τη συνοδεύουν πολλές ιστορίες στον άγριο κόσμο της νύχτας. Δυνατή,
αλλά ατίθαση φωνή, ψυχή παιδιού, χαροκαμένης μάνας, ελεύθερου αετού σε
απάτητο βουνό. Στα χρόνια που πέρασαν δεν την ξανάκουσα ποτέ ως το ’85,
περίπου, που έτυχε να τη γνωρίσω από κοντά. Ό, τι είχα ακούσει για αυτή το
έσβησα με blanco. Τα πιο πολλά ήτανε αλήθεια. Τα ΟΧΙ της στο σύστημα σχεδόν
ανήκουστα. Βάδιζε μόνη, σε παράλληλους δρόμους, δύσβατους, περήφανη,
ανεξάρτητη. Σαν γάτα. Όποτε εκείνη ήθελε…
αλλά ατίθαση φωνή, ψυχή παιδιού, χαροκαμένης μάνας, ελεύθερου αετού σε
απάτητο βουνό. Στα χρόνια που πέρασαν δεν την ξανάκουσα ποτέ ως το ’85,
περίπου, που έτυχε να τη γνωρίσω από κοντά. Ό, τι είχα ακούσει για αυτή το
έσβησα με blanco. Τα πιο πολλά ήτανε αλήθεια. Τα ΟΧΙ της στο σύστημα σχεδόν
ανήκουστα. Βάδιζε μόνη, σε παράλληλους δρόμους, δύσβατους, περήφανη,
ανεξάρτητη. Σαν γάτα. Όποτε εκείνη ήθελε…
Αυτό τον καιρό η Γιώτα Γιάννα ξαναβγήκε στην πίστα. Χαμηλόφωνα. σε ένα
μικρό μαγαζί, θέατρο Βικτόρια, στο ύψος της Πλατείας Βικτορίας. Χάρη στο
Γιώργο Χρονά, έφτιαξε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο. 18 τραγούδια. Τόσα
χρόνια δεν αξιώθηκε και ας είχε προτάσεις. Δεν γούσταρε…
μικρό μαγαζί, θέατρο Βικτόρια, στο ύψος της Πλατείας Βικτορίας. Χάρη στο
Γιώργο Χρονά, έφτιαξε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο. 18 τραγούδια. Τόσα
χρόνια δεν αξιώθηκε και ας είχε προτάσεις. Δεν γούσταρε…
Τα χρόνια και οι συμφορές τη μαλάκωσαν. «Πεινάω περήφανα», μου είπε!
«Αυτό που με κρατάει είναι ο εαυτός μου. Ποιος να με κρατήσει; το ψέμα;
Με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι , όχι τα λεφτά».
«Αυτό που με κρατάει είναι ο εαυτός μου. Ποιος να με κρατήσει; το ψέμα;
Με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι , όχι τα λεφτά».
Στη Βικτόρια κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, καταθέτει τον εαυτό της. Τα συκώτια της,
όπως λέει. δεν είναι για όλα, το ξέρει. Είναι για ορισμένους ανθρώπους.
Το περιθώριο αγαπά. Αυτό που το κάνει να λάμπει με τα υπέροχα μάτια της και
τη καθαρή σαν γάργαρο νερό ψυχή της.
όπως λέει. δεν είναι για όλα, το ξέρει. Είναι για ορισμένους ανθρώπους.
Το περιθώριο αγαπά. Αυτό που το κάνει να λάμπει με τα υπέροχα μάτια της και
τη καθαρή σαν γάργαρο νερό ψυχή της.
Τίποτα δεν την άγγιξε τη Γιώτα στο σκληρό κόσμο της νύχτας. Ό,τι δεν ήθελε να
κάνει, δεν το έκανε. Αντιστάθηκε. Σαν τους ροκάδες.
κάνει, δεν το έκανε. Αντιστάθηκε. Σαν τους ροκάδες.
Ο Χατζιδάκις την έλεγε «η Πασιονάρια της Εθνικής οδού». Την όργωσε.
Αλλά η Εθνική δεν την άλωσε ποτέ. Δεν μπόρεσε αυτή η άγρια νύχτα να αγγίξει
τη ψυχή της.
Αλλά η Εθνική δεν την άλωσε ποτέ. Δεν μπόρεσε αυτή η άγρια νύχτα να αγγίξει
τη ψυχή της.
Σήμερα η Γιώτα Γιάννα επιστρέφει στη μουσική σκηνή. Το ιστορικό come back
της πρέπει να το δείτε. Βγαίνει λιτά, στα μαύρα, με μια φυσαρμόνικα να λιγωθείς
και ερμηνεύει όπως κανείς άλλος – πιστέψτε το- το «Νυν και αεί»!
της πρέπει να το δείτε. Βγαίνει λιτά, στα μαύρα, με μια φυσαρμόνικα να λιγωθείς
και ερμηνεύει όπως κανείς άλλος – πιστέψτε το- το «Νυν και αεί»!
Ούτε η μεγάλη Μοσχολιού, δεν το ‘πε έτσι. Βλασφημία; Μπορεί. Αλλά το
Βικτόρια είναι εδώ. Σε λίγες μέρες, ο Σταμάτης Κραουνάκης θα της δώσει τη
Χελώνα του, για μια τιμητική βραδιά. Για την παρουσίαση του πρώτου της δίσκου
«με τα μάτια της Γιώτας».
Βικτόρια είναι εδώ. Σε λίγες μέρες, ο Σταμάτης Κραουνάκης θα της δώσει τη
Χελώνα του, για μια τιμητική βραδιά. Για την παρουσίαση του πρώτου της δίσκου
«με τα μάτια της Γιώτας».
Πηγαίνετε να την ακούσετε. θα ανακαλύψετε ίσως τον μοναδικό άνθρωπο
στη γη, που πιστεύει πως δεν υπάρχει το κακό. Αφού δεν την ακουμπάει, δεν
επιτρέπω και να με ενδιαφέρει, μου λέει. Πόσες φορές έχουμε εκφράσει το
θαυμασμό μας, σε λάθος ανθρώπους; Τούτη τη φορά στην κυρία Γιώτα Γιάννα,
αυτό το παρεξηγημένο αγριοπούλι, αξίζει να πούμε ένα μεγάλο respect…
στη γη, που πιστεύει πως δεν υπάρχει το κακό. Αφού δεν την ακουμπάει, δεν
επιτρέπω και να με ενδιαφέρει, μου λέει. Πόσες φορές έχουμε εκφράσει το
θαυμασμό μας, σε λάθος ανθρώπους; Τούτη τη φορά στην κυρία Γιώτα Γιάννα,
αυτό το παρεξηγημένο αγριοπούλι, αξίζει να πούμε ένα μεγάλο respect…
