τα Τέρατα. Γιατί η πραγματικότητα δεν
είναι πάντα έτσι...
επειδή έτσι νομίζουμε.
Το τέρας
«Σε λειτουργία το πρώτο αυδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στην Ελλάδα! Eίναι γεγονός, την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου οι εργαζόμενοι άνοιξαν τις πόρτες και πήραν στα χέρια τους το εργοστάσιο.»
«Σε λειτουργία το πρώτο αυδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στην Ελλάδα! Eίναι γεγονός, την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου οι εργαζόμενοι άνοιξαν τις πόρτες και πήραν στα χέρια τους το εργοστάσιο.»
Το ρεπορτάζ
Το πρώτο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στην Ελλάδα; Πολύ καλό για να είναι αληθινό! Η είδηση ακούγεται εξαιρετικά θετική: οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, μιας επιχείρησης στη Θεσσαλονίκη που βρίσκεται σε αδράνεια, αποφάσισαν να πάρουν στα χέρια τους το εργοστάσιο, να αναλάβουν την επαναλειτουργία του, κινούμενοι όλοι στην ίδια ισότιμη βάση, έχοντας τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις.
Το πρώτο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στην Ελλάδα; Πολύ καλό για να είναι αληθινό! Η είδηση ακούγεται εξαιρετικά θετική: οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, μιας επιχείρησης στη Θεσσαλονίκη που βρίσκεται σε αδράνεια, αποφάσισαν να πάρουν στα χέρια τους το εργοστάσιο, να αναλάβουν την επαναλειτουργία του, κινούμενοι όλοι στην ίδια ισότιμη βάση, έχοντας τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις.
Από εμάς, καλή επιτυχία. Οι 87 εργαζόμενοι (δε μετέχουν, όμως, όλοι στο εγχείρημα της αυτοδιαχείρισης) βρίσκονται σε καθεστώς επίσχεσης εργασίας εδώ και ενάμισι περίπου χρόνο, προσπαθώντας να διασφαλίσουν τα δεδουλευμένα τους από απαιτήσεις της εταιρείας εις χείρας τρίτων. Δεν είναι ούτε εργαζόμενοι, ούτε απολυμένοι κι αναζητούν εναγωνίως μια λύση στο πρόβλημα επιβίωσης, καταφεύγοντας σε όλα τα νόμιμα μέσα αλλά και στη βοήθεια της πολιτείας.
Η ιστορία της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση αποτυχίας: μια υγιέστατη επιχείρηση που ανήκει σε μια εταιρεία (Φίλκεραμ Τζόνσον) που όδευε από το 2011 σε πτώχευση, συμπαρασύρθηκε και οδηγήθηκε και αυτή στην καταστροφή. Η παύση εργασιών της μαμάς εταιρείας οδήγησε τους εργαζόμενους στην απόφαση να καταλάβουν όλες τις εγκαταστάσεις, ώστε να αποφευχθεί απομάκρυνση μηχανημάτων και εμπορεύματος όπως ακουγόταν ότι σχεδιαζόταν από τη διοίκηση, η οποία έδειχνε να έχει εγκαταλείψει τις επιχειρήσεις στην τύχη τους. Μοιραία, επήλθε η αναστολή.
Η ιστορία της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση αποτυχίας: μια υγιέστατη επιχείρηση που ανήκει σε μια εταιρεία (Φίλκεραμ Τζόνσον) που όδευε από το 2011 σε πτώχευση, συμπαρασύρθηκε και οδηγήθηκε και αυτή στην καταστροφή. Η παύση εργασιών της μαμάς εταιρείας οδήγησε τους εργαζόμενους στην απόφαση να καταλάβουν όλες τις εγκαταστάσεις, ώστε να αποφευχθεί απομάκρυνση μηχανημάτων και εμπορεύματος όπως ακουγόταν ότι σχεδιαζόταν από τη διοίκηση, η οποία έδειχνε να έχει εγκαταλείψει τις επιχειρήσεις στην τύχη τους. Μοιραία, επήλθε η αναστολή.
Και τώρα, έρχεται η αυτοδιαχείριση. Δεν είναι, όμως τόσο ειδυλλιακή ούτε πιθανή όσο ακούγεται, για μια σειρά από λόγους.
- Το στοκ των προϊόντων της εταιρείας έχει ημερομηνία λήξης, κι αυτή έχει παρέλθει από τον Αύγουστο του 2012. Άρα, δεν υπάρχει εμπόρευμα για πώληση.
- Έστω ότι μπαίνουν σε λειτουργία τα μηχανήματα για νέα παραγωγή. Απαιτούνται πρώτες ύλες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι εισαγωγής, άρα είναι απαραίτητα τα μετρητά για την προμήθειά τους. Το ίδιο, βέβαια, και για όσες είναι δυνατόν να προμηθευτούν από την Ελλάδα, όπως το τσιμέντο. Και χρήματα δεν υπάρχουν.
- Ας πούμε ότι βρίσκονται χρήματα. Δεν υπάρχει λογιστήριο, δεν υπάρχουν τιμολόγια ούτε τρόπος πληρωμής ούτε ακόμη και είσπραξης. Δεν υπάρχουν ούτε τραπεζικοί λογαριασμοί.
- Επίσης, δεν υπάρχει διοίκηση. Η εταιρεία είναι ακέφαλη, είναι αδύνατο να λειτουργήσει.
- Το 99% των μετοχών της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής βρίσκεται στα χέρια του δικηγόρου σύνδικου της πτώχευσης της Φίλκεραμ Τζόνσον ο πραγματοποιεί πλειστηριασμούς προκειμένου να βρεθεί αγοραστής. Οι πραγματογνώμονες εκτίμησαν τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας στο ποσό των 600.000 ευρώ και η τιμή εκκίνησης είναι στο ύψος των 483.000 ευρώ. Έχουν εμφανιστεί αρκετοί ενδιαφερόμενοι, ωστόσο όλοι κολλούν στο αβέβαιο επιχειρηματικό περιβάλλον της Ελλάδας. Οι πλειστηριασμοί επαναλαμβάνονται κάθε Πέμπτη στο Γραφείο Πτωχεύσεων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Επαναλαμβάνω ότι η Βιομηχανική Μεταλλευτική δεν βρίσκεται σε καθεστώς πτώχευσης, αλλά αναστολής λειτουργίας.
- Εφόσον δεν βρίσκεται αγοραστής για τις μετοχές, είναι απαραίτητο να εκλεγεί διοίκηση προκειμένου να μπορέσει η εταιρεία να λειτουργήσει και να παράγει, να αγοράζει, να πουλάει. Αυτό μπορεί να γίνει με αίτηση του σύνδικου στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης προκειμένου εκείνο να διορίσει διοίκηση. Οι εργαζόμενοι μπορούν να εμφανιστούν στο δικαστήριο και να ζητήσουν να αναλάβουν οι ίδιοι τη διοίκηση. Η διαδικασία αυτή, από τη στιγμή που θα κατατεθεί η αίτηση θα ολοκληρωθεί σε δύο με τέσσερις μήνες.
Και δυο λόγια για την πτώχευση της «μαμάς» Φίλκεραμ Τζόνσον, για να καταλάβουμε για τι πράγμα μιλάμε. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πτώχευση στην ιστορία του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Μεγαλύτερη τόσο από πλευράς απαιτήσεων, όσο κι από πλευράς αριθμού εργαζομένων, χρεών αλλά και περιουσίας. Χαρακτηριστικά, πρόκειται για μια επιχείρηση με 222 εργαζομένους, χρέη 40 εκατομμυρίων και τεράστια περιουσία. Το ακίνητο μόνο, έχει αντικειμενική αξία στα 23.000.000 ευρώ. Πρόκειται για «φιλέτο», σε καταπληκτικό σημείο, ενώ τα μηχανήματα βρίσκονται σε άριστη κατάσταση. Κάθε Πέμπτη πραγματοποιείται πλειστηριασμός για τα μηχανήματα, ενώ μέσα στο Μάρτιο θα ξεκινήσει η διαδικασία αίτησης άδειας από το Πρωτοδικείο προκειμένου να εκποιηθεί το ακίνητο.
Άδοξο τέλος για μια εταιρεία δυναμικής που είχε δυναμική συμμετοχή στον οικονομικό ιστό της Θεσσαλονίκης. Αλλά όχι μόνο σε αυτόν: στις εγκαταστάσεις της πρωτολειτούργησε το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Κρίμα!
Άδοξο τέλος για μια εταιρεία δυναμικής που είχε δυναμική συμμετοχή στον οικονομικό ιστό της Θεσσαλονίκης. Αλλά όχι μόνο σε αυτόν: στις εγκαταστάσεις της πρωτολειτούργησε το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Κρίμα!
