η μαρτυρία δύο ατόμων εξαρτημένων από...
ναρκωτικές ουσίες.
Άνθρωποι καταβεβλημένοι, εκλιπαρούν μπροστά σε μια κάμερα για βοήθεια. Δεν τους νοιάζει αν στιγματιστούν και άλλο, δεν τους νοιάζει αν κάποιος τους κατακρίνει. Έχουν επίγνωση της κατάστασης που βιώνουν. Γνωρίζουν ότι η εξάρτηση είναι αρρώστια. Και το σημαντικότερο, θέλουν, έχουν μεγάλη θέληση να απαλλαχτούν από την αρρώστια αυτή, όσο δύσκολο και αν ηχεί στα αυτιά μας.
Αναλύουν με κάθε λεπτομέρεια το πρόβλημά τους, τις ανησυχίες τους και σου
μεταδίδουν το άγχος τους, την τεράστια ανάγκη που έχουν για βοήθεια. Το
γεγονός ότι υπάρχουν άτομα εξαρτημένα δεν είναι άγνωστο, εκείνο που ίσως
μας είναι άγνωστο είναι ότι τα άτομα αυτά δε θέλουν να βρίσκονται στη θέση
αυτή. Λάθος επιλογή, λάθος στιγμή ίσως και η επιπολαιότητα, όπως και αδυναμία
του χαρακτήρα να αντιμετωπίσουν τις σκληρές καταστάσεις της ζωής, τα
οδήγησαν στο φαύλο κύκλο των ναρκωτικών.
Και τώρα αναζητούν χέρι να πιαστούν, αναζητούν την κοινωνία να τους
γιατρέψει. Πατέρας και γιός εξαρτημένοι και μια μητέρα – σύζυγος και ήρωας
παλεύει χρόνια να κρατήσει ισορροπίες. Περιμένει, όπως λέει, να ζήσει και αυτή
σαν άνθρωπος. Ελπίζει, ακόμα, ότι κάτι θα αλλάξει. Η κοινωνία είναι εδώ να
τους ακούσει; Είναι πολύ άσχημο να διεκδικούν τα αυτονόητα, είναι άκομψο να
αφήνουμε στη μοίρα τους αυτούς τους ανθρώπους. Ένα τεράστιο πρόβλημα της
κοινωνίας ξεπηδά πάλι μπροστά μας! Ας μην το αφήσουμε να το προσπεράσει ο
χρόνος… Ας μην το αμελήσουμε…
Κοινωνία ακούς; Κοινωνία βλέπεις; Κοινωνία είσαι εδώ; Όλοι οι άνθρωποι είναι
παιδιά σου! Και όπως μια μάνα δίνει προτεραιότητα στα άρρωστα παιδιά της, έτσι
και εσύ για να λέγεσαι σωστή μητέρα θα πρέπει να προνοείς για τους
ανίσχυρους, τους οικονομικά και κοινωνικά αδύναμους. Όλους εκείνους που
κρέμονται, στην κυριολεξία, από όσα μπορείς να τους προσφέρεις. Και,
δυστυχώς, σήμερα τα άρρωστα παιδιά σου είναι πολλά! Δύσκολο το έργο της
μάνας, αλλά τόσο απαραίτητο για την ίαση των παιδιών.
Κοινωνία ακούς; Κοινωνία βλέπεις; Κοινωνία είσαι εδώ; Αυτά θα μπορούσαν να
είναι τα λόγια από ένα άρρωστο παιδί σου. Στις δύσκολες στιγμές όλοι τη μάνα
τους ζητάνε. Ακόμα και όταν πεθαίνουν! Μην τους αφήσεις, λοιπόν,
ξεκρέμαστους να αιωρούνται ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Δώσε τους φτερά
να απαγκιστρωθούν από το βάλτο, δώσε τους ελπίδα για το αύριο. Αυτό θέλουν
και ζητούν, την προστασία σου.
