Στο κέντρο της Πάτρας.
Μιλώ με κόσμο.
Έχει τα προβλήματά του. Έξω, περνά μια πορεία. «Ούτε μπάτσοι ούτε αφεντικά. Φοιτητές – εργατιά μια φωνή και μια γροθιά». Κάποτε οι φωνές γίνοναι πιο έντονες. Από το μπαλκόνι βλέπεις το θέαμα. Ακούς τις διαμαρτυρίες. Και τη μουσική από τα μεγάφωνα του δήμου. «Πατρινό καρναβάλι για πάντα». Το καρναβάλι έχει πάντα ως στοιχείο την πολιτική σάτιρα. Καθρεπτίζει την κοινωνική πραγματικότητα. Τα στοιχεία αυτά ανακατεύτηκαν περίεργα φέτος, στο 48ο κυνήγι του «κρυμμένου θησαυρού».
Το φετινό καρναβάλι ήταν υποτονικό, μέχρι το τελευταίο Σαββατοκύριακο. Βροχερό σε ένα μεγάλο του μέρος. Αρκετός κόσμος δεν είχε διάθεση ή χρήματα. Τα πάρτυ και οι χοροί έγιναν, βέβαια, όπως πάντα. Ο γάμος της Κουλουρούς, το πάρτυ μετά στα σκαλάκια της Γεροκωστοπούλου. Ο Λευκός χορός, ο Κόκκινος χορός, το Βίτσιο πάρτυ, οι δεκάδες χοροί των καρναβαλικών πληρωμάτων σε πολλά μαγαζιά. Οι καρναβαλικοί χοροί των επιστημονικών συλλόγων έγιναν επίσης. Των δικηγόρων, των αρχιτεκτόνων, των κάθε λογής υπαλλήλων, της κινηματογραφικής λέσχης. Τα μπουρμπούλια, οι χοροί που διοργανώνει ο δήμος, με τις γυναίκες «ντόμινο» ντυμένες σε μαύρες στολές, με μάσκα που κρύβει τελείως το πρόσωπό τους, που σε διαλέγουν για παιχνίδι και χορό. Είναι μέρος του καρναβαλιού όλη αυτή η μασκαρεμένη σύζευξη σε ρυθμούς χορευτικούς, πίσω από μάσκες, μέσα από στολές. Το μυστικό είναι να μεταμορφώνεσαι. Πίσω από τη μάσκα μπορείς και να κρύβεσαι.
Το τελευταίο σαββατοκύριακο, ο καιρός άλλαξε. Το Σάββατο, στη νυχτερινή ποδαράτη, ο καιρός είχε ήδη γλυκάνει. Κόσμος ήρθε, όπως συνήθως, από άλλες πόλεις, κυρίως φοιτητές. Τα παιδιά και οι νέοι ερωτεύονται ακόμα ελεύθερα! Δεν τους εμποδίζει η κρίση. Το Σάββατο βράδυ, η πόλη ήταν γεμάτη πάρτυ. Ο κόσμος βγήκε. Είχε ανάγκη να εκτονωθεί. 35 χιλιάδες καρναβαλιστές, 147 πληρώματα. Παρατηρήθηκε αύξηση των συμμετεχόντων.
Την Κυριακή, ο ήλιος γελούσε. Βγήκαμε όλοι στους δρόμους, γελώντας και χορεύοντας. Σαν από συνήθεια. Η πολιτική επικαιρότητα στηλιτεύτηκε αρκούντως. Σε θέματα των πληρωμάτων και σε αρκετά άρματα. Στην κεφαλή της πορείας τα καλλιτεχνικά και σατιρικά άρματα του δήμου, είχαν ως πηγή έμπνευσης την κρίση. Ο βασιλιάς καρνάβαλος ήταν «Το τέρας της κρίσης». Άλλα άρματα ήταν «Τα μυρμήγκια και η Μέρκελ», «Το χαράτσι της ΔΕΗ», «Η τούρτα των προβλημάτων». Χορέψαμε γύρω τους. Ελπίζω να τα ξορκίσαμε. «Το τέρας της κρίσης», το άρμα του βασιλιά καρνάβαλου, κάηκε όπως κάθε χρόνο, την Κυριακή το βράδυ, σε δημόσια θέα. Σηματοδοτεί το τέλος του καρνάβαλου.
Ο κόσμος που επισκέφθηκε την Πάτρα, αρκετός, παρά τις προβλέψεις, θα επιστρέψει στα μέρη του. Μεταξύ αυτών και μία οικογένεια Ιταλών που είδα στους δρόμους. Κάποιοι Ιταλοί παίρνουν το καράβι και έρχονται το σαββατοκύριακο του καρναβαλιού στην Πάτρα για να διασκεδάσουν. Πρόχειρα μασκαρεμένος ο μπαμπάς συνομιλούσε με έναν έγχρωμο που πωλούσε cd.
-Πώς πάνε οι δουλειές;
Σε μισά αγγλικά, μισά ιταλικά, ο έγχρωμος πωλητής, ανάμεσα σε μουσικές, κομφετί και μπαλόνια που έπαιζαν στον αέρα του, εξηγούσε πως οι δουλειές δεν πάνε καλά…
-Πώς πάνε οι δουλειές;
Σε μισά αγγλικά, μισά ιταλικά, ο έγχρωμος πωλητής, ανάμεσα σε μουσικές, κομφετί και μπαλόνια που έπαιζαν στον αέρα του, εξηγούσε πως οι δουλειές δεν πάνε καλά…
