Ένας από τους λόγους που η σφαγή της Νορβηγίας απασχόλησε κατά κόρον τα παγκόσμια ΜΜΕ,είναι...
και το γεγονός ότι ο Anders Breivik συνέγραψε ένα συνοδευτικό ιδεολογικό μανιφέστο 1.500 σελίδων, το οποίο
ήδη μελετάται ενδελεχώς από πολιτικούς φορείς, υπηρεσίες ασφάλειας, και
ακαδημαϊκούς, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο λόγος είναι ότι το έργο αυτό
εμπεριέχει τους σπόρους για ένα νέο ακροδεξιό εξτρεμιστικό κίνημα.
Τα συμπεράσματα που θα εξαχθούν από αυτή τη μελέτη, θα επηρεάσουν τα
μελλοντικά εξτρεμιστικά κινήματα τόσο της άκρας δεξιάς όσο και της άκρας
αριστεράς. Μπορεί να υπάρχουν πολλές μορφές τρομοκρατίας, όμως οι
περισσότερες εμπεριέχουν προσχεδιασμένη και με πολιτικά κίνητρα βία, ή
την απειλή βίας, με στόχο πολίτες, και με σκοπό την αποστολή ενός
μηνύματος προς κάποια κυβέρνηση.
Η μαζική δολοφονία της Νορβηγίας δεν ήταν μια τυχαία επίθεση, αφού τα
θύματα ήταν προσεκτικά επιλεγμένα, και άρα θα μπορούσαμε να τη
χαρακτηρίσουμε ως πολιτική δολοφονία μεγάλης έκτασης, σε βαθμό που δεν
έχουμε δει ξανά στη πρόσφατη ιστορία. Όπως και να τη δούμε όμως, η
συγκεκριμένη επίθεση άλλαξε ριζικά τους κανόνες του «παιχνιδιού» του
εξτρεμισμού.
Τα θύματα ήταν μέλη της νεολαίας του Εργατικού Προτεσταντικού
Κόμματος, που λίγες μέρες πριν είχε καταγγείλει την πολιτική apartheid
του Ισραήλ, προτιμώντας να στηρίξει ένα παλαιστινιακό κράτος. Πολιτικά, η
Νορβηγία ήταν έτοιμη να αποσύρει κάθε στήριξη της προς το Ισραήλ,
συμπεριλαμβανομένων των επενδύσεων, ακόμη και των ακαδημαϊκών σχέσεων. Ο
Breivik αντέδρασε βίαια, εξοντώνοντας τη νέα γενιά του συγκεκριμένου
κόμματος.
Τι ακριβώς είναι ένας ακροδεξιός εξτρεμισμός; Κλασικά,
συμπεριλαμβάνει τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, την εναντίωση στους
μετανάστες, τη ξενοφοβία, τον φασισμό, και τη πίστη σε ένα ισχυρό και
αυτάρκες κράτος. Ως αποτέλεσμα αυτής της πληθώρας στοιχείων, ο
ακροδεξιός εξτρεμισμός συμπεριλαμβάνει πολλές ομάδες και υποομάδες,
τάσεις, φράξιες, και οργανώσεις. Κάτι ανάλογο βλέπουμε και στον
ακροαριστερό εξτρεμισμό.
Μήπως επιστρέφει η εποχή που η Ευρώπη σπαράσσονταν από τον τρόμο
ομάδων όπως η Νατοϊκή GLADIO, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, ο IRA, η RAF, η
Action Directe, ο Μαύρος Σεπτέμβρης, κ.ά.;
Από το χάος ξεπηδά η τάξη. Μήπως βλέπουμε μια αναδιάταξη της
πολιτικής σκηνής; Μια νέα τάξη; Τόσο στην Ευρώπη, όσο και στον κόσμο
γενικότερα, κάτι τέτοιο άρχισε να διαφαίνεται. Οι μεγάλες αλλαγές είναι
προ των πυλών.
Η ΕΟΚ και η ΕΕ ιδρύθηκαν από τις ευρωπαϊκές ελίτ, έτσι ώστε να
επιτευχθεί η σταθερότητα και να γεννηθούν νέες συμμαχίες. Μετά τον ψυχρό
πόλεμο και τη κατάρρευση του τοίχους του Βερολίνου, η ΕΕ άνθησε και
απόλαυσε ένα σύντομο μήνα του μέλιτος, μέχρι που επήλθε η μακρόχρονη
οικονομική ύφεση του 2007.
Προς το παρόν, η άλλοτε κραταιά και στέρεα ευρωζώνη, ξηλώνεται σιγά
σιγά, με τις διεθνείς τράπεζες να της επιτίθενται αλύπητα. Το αποτέλεσμα
αυτής της οικονομικής επίθεσης είναι η περιθωριοποίηση της μεσαίας
τάξης, και η αύξηση του χάσματος μεταξύ των κατώτερων οικονομικά
στρωμάτων, και των οικονομικών και διοικητικών ελίτ.
Αυτό όμως, αποτελεί συνταγή για τα χειρότερα στοιχεία του ακροδεξιού
εξτρεμισμού, αλλά και του αριστερού (οι αναρχικοί ξαναέγιναν μόδα στην
Ελλάδα και στην Ισπανία). Το μανιφέστο του Breivik, είτε μας αρέσει είτε
όχι, θα αποτελέσει επίκεντρο επιρροής, ειδικά για τους νεαρούς
ακροδεξιούς μαχητές, επειδή δυστυχώς θα τους εμπνεύσουν οι πράξεις του
Breivik.
Περιέργως, η υποτιθέμενη στήριξη του Ισραήλ και του Σιωνισμού από τον
Νορβηγό δολοφόνο, θα εισπράξει τη συμπάθεια των μέχρι πρότινος
αντιπάλων των Εβραίων, των… νεοναζί. Πρόκειται για τη πιο μεγάλη
μετατόπιση μέσα στους κόλπους της ακροδεξιάς. Νεοναζί, που συμπορεύονται
με φιλοϊσραηλινούς δεξιούς εξτρεμιστές!
Αν και είναι ακόμη νωρίς, αυτές οι εξελίξεις θα επηρεάσουν σημαντικά
τις μελλοντικές, και άρα θα πρέπει να τις παρακολουθούμε στενά. Αυτές οι
σημαντικές μετατοπίσεις σε συμμαχίες και ομάδες, θα τροφοδοτηθούν
επιπλέον από τη παραδοσιακά επιφανειακή, επιδερμική, και τεμπέλικη
προσέγγιση των ΜΜΕ. Την ίδια ώρα που το καζάνι θα βράζει κάτω από την
επιφάνεια.
Η ακροδεξιά πολιτική άποψη θέλει την ανισότητα, την ανωτερότητα, και
τη κατωτερότητα, ως φυσικά στοιχεία της πραγματικότητας των ανθρώπινων
σχέσεων, απορρίπτοντας την κοινωνική ισότητα των φιλελεύθερων.
Οι εξτρεμιστές υποστηρίζουν τους διαχωρισμούς και αντιτίθενται στον
πολυπολιτισμό. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο για τη δεξιά, και παρά το
γεγονός ότι η Ευρώπη γλίτωσε από την ασχήμια του ακροδεξιού εξτρεμισμού
εδώ και 20 χρόνια, η καταστροφή της οικονομίας, και η αδυναμία των
κυβερνήσεων να προσφέρουν κοινωνικές φροντίδες στους όλο και
αυξανόμενους φτωχούς και άνεργους, επιτρέπει την επιστροφή του.
Αυτό που βλέπουμε είναι μια συνταγή για κοινωνικές αναταραχές στην
Ευρώπη. Και αυτό είναι που πέτυχε ο Breivik- στόχευσε και κατάφερε να
χτυπήσει τους ιδεολογικούς του εχθρούς, στη καρδιά.
Ας προσέχουμε τις επόμενες κινήσεις στη πολιτική σκακιέρα.
