σχολείο κάπου στην Αθήνα,την πρώτη
μέρα της νέας
σχολικής χρονιάς η
δασκάλα παίρνει παρουσίες...
- Χακίμ καζάλ αλ νταρουί?
- Παρών.
- Χασάν ντομάν ντα σαρουί?
- Παρών.
- Γιόν κιμ λι γκόνγκ?
- Παρών.
- Σουλειμάν αλη ζαουάχρι?
- Παρών.
- Χατζή λαζά ρούμιχ αλής?
Τίποτα...
- Χατζή λαζά ρούμιχ αλής ? επαναλαμβάνει η δασκάλα...
Πάλι τίποτα.
Εκεί που ετοιμάζεται να σημειώσει απουσία η δασκάλα βλέπει δειλά δειλά ενα παιδάκι να σηκώνει το χέρι του απο την τελευταία σειρά...
- Κυρία,μάλλον εγω είμαι αυτός, αλλά το όνομά μου δεν διαβάζεται έτσι...
Χατζηλαζάρου Μιχάλη με λένε..
(ανέκδοτο είναι μόνο...Μην παρεξηγηθούμε ΔΕΝ σημαίνει τίποτ'αλλο..!!)
2.Κατά τη διάρκεια της πτήσης από Αθήνα προς Λονδίνο ο πιλότος
καλωσορίζει τους επιβάτες :
- Αγαπητοί επιβάτες σας μιλάει ο πιλότος.Βρίσκεστε στη πτήση 220 για
λονδίνο.Ο καιρός είναι θαυμάσιος και...Προσεχε προσεχε! Θα πεσει!!! Ω
Θεέ μου! (Σιωπή).
Μετά από πέντε λεπτά ακούγεται και πάλι ο πιλότος να ανακοινώνει :
- Συγγνώμη για πριν που σας τρόμαξα αλλά μια απρόσεκτη αεροσυνοδός
έριξε τον καφέ πάνω μου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως έγινε το
παντελόνι μου από μπροστά.
Και τότε ακούγεται ένας επιβάτης να λέει :
- Που να δεις πως έγινε το δικό μου από πίσω..
3.Μπαίνει ένας με γεμάτο πιστόλι στο καφενείο της γειτονιάς και φωνάζει :
- Ποιός από σας γ@μ... την γυναίκα μου;
Και ακούγεται από το βάθος μια φωνή :
- Δεν σου φτάνουν οι σφαίρες ρε μεγάλε...!!!
http://friendshipiseverything.blogspot.gr/