Ξεκάθαρα πράγματα! Πάθαμε έρωτα!
Πήγα στο ΠΑΛΛΑΣ στο έτσι και έτσι. Πώς θα είναι αυτό μετά από 36 χρόνια;
Άλλοι δρόμοι, καριέρες διαφορετικές. Πάντα όπου πάω έτσι και έτσι φεύγω με
ανοιχτά φτερά! Ο ένας πολύ σεμνός με εκείνη τη βραχνάδα που άμα σου αρέσει
έχει καλώς. Αλλά με μια συνέπεια που δεν τολμάς να την αμφισβητήσεις στα
τόσα χρόνια του και στη διαδρομή του. ΚΥΡΙΟΣ. Καλά, η άλλη γνωστή. ΜΕΓΑΛΗ.
Τεράστια. Και κάθε φορά αλλιώτικη.
Πήρε τώρα τα τραγούδια, μερικά τα κράτησε με σεβασμό σαν τα παλιά, και άλλα
τα περισσότερα τα έφερε στο σήμερα, με νέες ενορχηστρώσεις. Ήταν -λέει-
βραχνιασμένη απόψε. Με χαμόμηλα και τέτοια. Και η φωνή έφτασε στον
ουρανό. Λες και την παίρνανε τα ουράνια πουλιά της μουσικής , να τη
σκορπίσουν στη ψυχή μας.
Δεν είναι μόνο η φωνή, σαν 25χρονης ταλαντούχας ερμηνεύτριας, είναι η
κίνηση, το μπρίο, το ταλέντο, η κατάθεση ψυχής. Η Μαρινέλλα τα έχει με το
χρόνο. Δεν θα έπρεπε. Της φέρεται ευγενικά, τη σέβεται. Μπορεί και να τη
φοβάται.
Ό,τι και αν τραγούδησε, ακόμα και τσιγγάνικο τραγούδι το απογείωσε. Και πλάι
της αυτός ο »γύφτος», όπως τον λέγαμε ξεδιάντροπα πολλοί, απόδειξε 36
χρόνια μετά ότι ρεσιτάλ μπορεί να δίνεις Πάντα.
Αυτόν που χρόνια η
μεγάλη κυρία του...
ελληνικού τραγουδιού
ερμηνεύει, σε όλες τις
παραλλαγές του- ως και
πέτρα άνοιξε να μπω- όπως
απόψε που την είδα στο
ΠΑΛΛΑΣ, στην εξαιρετική
συνάντηση, γνώριμη από τα
παλιά με τον Κώστα Χατζή. Έχουμε δυο πράγματα, ακόμα πιο ξεκάθαρα.
Μια κυρία που δεν θέλει να γεράσει και έναν σεμνό κύριο που με τη κιθάρα
του πολεμάει δράκους και αδικίες του κόσμου τούτου.
Η Μαρινέλλα και ο Χατζής δεν είναι ένα απλό δίδυμο που είπε «δεν
ξανασμίγουμε μωρέ να κάνουμε ξανά το ρεσιτάλ»;
Πόσα σμιξίματα έχουμε δει στη μουσική σκηνή; Αμέτρητα. Από πόσα έχουμε
φύγει με την ψυχή στα σύννεφα;
Ελάχιστα θα θυμηθώ, με πρώτο της Λίνας και του Σταμάτη.
μεγάλη κυρία του...
ελληνικού τραγουδιού
ερμηνεύει, σε όλες τις
παραλλαγές του- ως και
πέτρα άνοιξε να μπω- όπως
απόψε που την είδα στο
ΠΑΛΛΑΣ, στην εξαιρετική
συνάντηση, γνώριμη από τα
παλιά με τον Κώστα Χατζή. Έχουμε δυο πράγματα, ακόμα πιο ξεκάθαρα.
Μια κυρία που δεν θέλει να γεράσει και έναν σεμνό κύριο που με τη κιθάρα
του πολεμάει δράκους και αδικίες του κόσμου τούτου.
Η Μαρινέλλα και ο Χατζής δεν είναι ένα απλό δίδυμο που είπε «δεν
ξανασμίγουμε μωρέ να κάνουμε ξανά το ρεσιτάλ»;
Πόσα σμιξίματα έχουμε δει στη μουσική σκηνή; Αμέτρητα. Από πόσα έχουμε
φύγει με την ψυχή στα σύννεφα;
Ελάχιστα θα θυμηθώ, με πρώτο της Λίνας και του Σταμάτη.
Πήγα στο ΠΑΛΛΑΣ στο έτσι και έτσι. Πώς θα είναι αυτό μετά από 36 χρόνια;
Άλλοι δρόμοι, καριέρες διαφορετικές. Πάντα όπου πάω έτσι και έτσι φεύγω με
ανοιχτά φτερά! Ο ένας πολύ σεμνός με εκείνη τη βραχνάδα που άμα σου αρέσει
έχει καλώς. Αλλά με μια συνέπεια που δεν τολμάς να την αμφισβητήσεις στα
τόσα χρόνια του και στη διαδρομή του. ΚΥΡΙΟΣ. Καλά, η άλλη γνωστή. ΜΕΓΑΛΗ.
Τεράστια. Και κάθε φορά αλλιώτικη.
Πήρε τώρα τα τραγούδια, μερικά τα κράτησε με σεβασμό σαν τα παλιά, και άλλα
τα περισσότερα τα έφερε στο σήμερα, με νέες ενορχηστρώσεις. Ήταν -λέει-
βραχνιασμένη απόψε. Με χαμόμηλα και τέτοια. Και η φωνή έφτασε στον
ουρανό. Λες και την παίρνανε τα ουράνια πουλιά της μουσικής , να τη
σκορπίσουν στη ψυχή μας.
Δεν είναι μόνο η φωνή, σαν 25χρονης ταλαντούχας ερμηνεύτριας, είναι η
κίνηση, το μπρίο, το ταλέντο, η κατάθεση ψυχής. Η Μαρινέλλα τα έχει με το
χρόνο. Δεν θα έπρεπε. Της φέρεται ευγενικά, τη σέβεται. Μπορεί και να τη
φοβάται.
Ό,τι και αν τραγούδησε, ακόμα και τσιγγάνικο τραγούδι το απογείωσε. Και πλάι
της αυτός ο »γύφτος», όπως τον λέγαμε ξεδιάντροπα πολλοί, απόδειξε 36
χρόνια μετά ότι ρεσιτάλ μπορεί να δίνεις Πάντα.
Αρκεί να το λαχταράει η καρδιά σου…
