ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΧΑΪΝΤ»
- 1941, σκην. Victor
Fleming - 2o Μέρος
ΣΚΗΝΗ: Η ξαφνική εμφάνιση του φίλου και συναδέλφου του, Λάνιον (δες προηγούμενη ανάρτηση) υποχρεώνει τον δόκτορα Τζέκιλ (σε αυτή την ταινία ο Spencer Tracy) να φύγει από το δωμάτιο -και τους πειρασμούς- της Αϊβι (εδώ, η Ingrid Bergman). Εκείνη τρέχει πίσω του, κλείνει με το σώμα της την πόρτα και τον ρωτά:
-Θα φύγεις επειδή το λέει ο φίλος σου;
-Όχι, όχι, αλλά πρέπει να φύγω.
(Τον κοιτάζει με νόημα) -Μα, δεν καταλαβαίνεις; Δεν είμαι καμιά… (Χαμηλώνει το βλέμμα της και επαναλαμβάνει) Δεν είμαι καμιά…
(Με κατανόηση) -Το ξέρω. Είσαι μια κοπέλα με καλή καρδιά… Κάπως υπερβολικά γενναιόδωρη… Κι επειδή είσαι καλή και όμορφη, να προσέχεις τις παρέες που διαλέγεις.
- Ναι, αλλά… Εσύ είσαι εδώ, σωστά;
- Δεν θα έπρεπε να είμαι. Κι αν με γνώριζες θα ήξερες πως δεν θέλω να είμαι.
Η Αϊβι τον κοιτάζει με πληγωμένο ύφος:
- Εγώ, πάντως, διαλέγω για παρέα μόνο όσους θέλω.
- Λυπάμαι, εγώ φταίω.
- (Υπερήφανα) Γιατί λυπάσαι; Εγώ δεν λυπάμαι…
Ο Τζέκιλ σωπαίνει για λίγο. Μετά της λέει:
- Ας πούμε πως κάναμε μια ανοησία… Κάποια άλλη φορά θα πιούμε ένα ποτήρι μαζί.
(Βουρκώνοντας) -Δηλαδή, με φίλησες για πλάκα.
(Κουνά με συγκατάβαση το κεφάλι του) -Ναι.
- Δεν ήταν μόνο για πλάκα. Το ξέρω…
www.protagon.gr
