έτσι πάντα κάνουν οι συγκεκριμένοι εραστές
το πιο συγκεκριμένο πράγμα πάνω τουςείναι οι κατακόρυφες πτήσεις και πτώσεις.
Το λατομείο του πόθου απαιτεί κούραση.
Και φροντίδα. Και πλήρη αφοσίωση.
Απτές διαδικασίες με προσφορές του θανάτου..
Μίμηση πράξεως τελεία.
Ο ΈΡΩΤΑς κι ο θάνατος έχουν
επηρμένο ίσκιο.
Αυτοί το ξέρουν.
Τον ξεγυμνώνουν.
Δεν είναι ακίνητοι στον χρόνο. Στα τοπία. Στα δωμάτια.
Όλοι μιλάνε για τον έρωτα.΄Όλοι γράφουν.
Κι όμως οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν μπεί στο σώμα του άλλου.
Δεν φόρεσαν τον άλλο για μέρες..
Δεν έφαγαν τα μέρη του σώματος τους συνωμοτικά ή αυθόρμητα.
Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν τούτο. Πρώτα η γέννηση. Τέλος ο θάνατος. Στο ενδιάμεσο αυτών ο έρωτας.
Δεν έχουν πρόβλημα αυτοί οι δυο να κόψουν τα νύχια τους σκάβοντας ο ένας τον κορμό του άλλου..
Είναι εραστές που τα σώματα τους δένουν αλλά πάνω από αυτό είναι μύστες στον έρωτα..
Γι αυτό πάντα υπάρχει συνέχεια..
Δεν τελειώνουν από εκεί που αρχίζουν..
Μιλάμε ακατάπαυστα για τον έρωτα..
Αυτοί κάνουν. Με νύχια. Δόντια. Γλώσσα. Γεννετικά όργανα. Ενόραση. Με πόλεμο.
Σε μισώ.
Μίσησε με κι εσύ. Εδώ βρίσκομαι. Απέναντι από τα μάτια σου.
Με διέγερση.Ασφυκτικά. Με πόνο. Αλύτρωτα.
Πόθος. Συνεύρεση. Ένωση.
Μίμηση πράξεως τελεία.
Δίχως τέλος.
Όπως κι ο θάνατος..
Ο έρωτας κι ο θάνατος δεν τελειώνουν ποτέ..
Γράφει η Πόπη Συνοδινού
http://press-gr.blogspot.com/2011/10/blog-post_2156.html
