Μια από τις…αγαπημένες φράσεις της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας είναι οι περίφημοι «γνωστοί άγνωστοι».Προτείνω να τη δανειστούμε από το αστυνομικό ρεπορτάζ,να την κατοχυρώσουμε και να τη χρησιμοποιούμε από δω και στο εξής για τους συνεπείς Έλληνες φορολογούμενους, αυτούς που αποτελούν τα μόνιμα θύματα των αλλεπάλληλων φορολογικών επιδρομών.
Δε ρίχνουν μολότοφ, απλώς τρώνε από μια βόμβα κάθε εβδομάδα στο κεφάλι.
Δεν κινδυνεύουν να συλληφθούν επειδή κουβαλάνε σιδερικά, αλλά επειδή δεν έχουν να πληρώσουν την εφορία.
Δε σπάνε βιτρίνες, υποχρεώνονται όμως να σταματήσουν το window shopping και να αρχίσουν το κανονικό, για να καταναλώσουν υποχρεωτικά το 60% του εισοδήματός τους.
Δεν κινδυνεύουν να συλληφθούν επειδή κουβαλάνε σιδερικά, αλλά επειδή δεν έχουν να πληρώσουν την εφορία.
Δε σπάνε βιτρίνες, υποχρεώνονται όμως να σταματήσουν το window shopping και να αρχίσουν το κανονικό, για να καταναλώσουν υποχρεωτικά το 60% του εισοδήματός τους.
Οι γνωστοί άγνωστοι είναι η χαρά του κρατικού προϋπολογισμού. Όσο και να πέσει έξω, θα έρθουν αυτοί να τον σώσουν. Για την ακρίβεια δε θα έρθουν μόνοι τους, θα τους φέρουν σηκωτούς!
Δεν μπορεί η κυβέρνηση να ελέγξει, να εξυγιάνει και να οργανώσει το μηχανισμό καταπολέμησης της φοροδιαφυγής; Κανένα πρόβλημα! Θα πληρώσουν οι γνωστοί άγνωστοι.
Δεν τολμά να προχωρήσει καμία ιδιωτικοποίηση για να μπουν λεφτά στα κρατικά ταμεία; Κανένα πρόβλημα! Θα βάλουν ένα χεράκι ακόμη οι γνωστοί – άγνωστοι.
Δε θέλει να θίξει προκλητικά προνόμια βουλευτών, δικαστικών λειτουργών και συντεχνιών του ευρύτερου δημόσιου τομέα; Κανένα πρόβλημα! Οι γνωστοί άγνωστοι θα πληρώσουν τη νύφη.
Δεν έχει τις αντοχές η κυβέρνηση να τα βάλει με το βαθύ της εαυτό, μείωνοντας δραστικά τις δημόσιες δαπάνες;
Κανένα πρόβλημα! Οι γνωστοί άγνωστοι θα θυσιαστούν!
Κανένα πρόβλημα! Οι γνωστοί άγνωστοι θα θυσιαστούν!
Το μήνυμα για τους γνωστούς αγνώστους είναι ξεκάθαρο: Το κράτος αλλάζει τους φορολογικούς κανόνες ανάλογα με τη συγκυρία και χωρίς κανένα σεβασμό.
Τι σημασία έχει αν κατ’ αυτό τον τρόπο είναι πρακτικά αδύνατο να δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ Δημοσίου και φορολογουμένων και να εξασφαλιστεί ένα πλαίσιο στοιχειώδους δημοσιονομικής, οικονομικής σταθερότητας;
Τι σημασία έχει αν η συνταγή ειναι δίκαιη και μακροπρόθεσμα αποτελεσματική;
Το θέμα είναι να βγάλουμε τη χρονιά! Να συνεχίσει να μας μιλάει η τρόικα. Να πάρουμε την επόμενη δόση.
Τι σημασία έχει αν κατ’ αυτό τον τρόπο είναι πρακτικά αδύνατο να δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ Δημοσίου και φορολογουμένων και να εξασφαλιστεί ένα πλαίσιο στοιχειώδους δημοσιονομικής, οικονομικής σταθερότητας;
Τι σημασία έχει αν η συνταγή ειναι δίκαιη και μακροπρόθεσμα αποτελεσματική;
Το θέμα είναι να βγάλουμε τη χρονιά! Να συνεχίσει να μας μιλάει η τρόικα. Να πάρουμε την επόμενη δόση.
Το θέμα είναι ότι με αυτή τη συνταγή, με αυτή τη νοοτροπία και με μόνο σύμμαχο το γνωστο άγνωστο -κι αυτόν με το ζόρι – αποκλείεται να πάρουμε πολλές δόσεις ακόμη. Και τότε είναι που ο γνωστός άγνωστος συνεπής φορολογούμενος θα αρχίσει να θυμίζει τον άλλον, με τη μολότοφ και τα σιδερικά…
